2 results
Search Results
Now showing 1 - 2 of 2
Master Thesis Perakende Sektöründe Teknoloji ve Yeniliklerin Etkisi(2020) Asıf, Mohım Uddın; Üner, Mehmet MithatTeknoloji ve yeniliklerin ışığı altında, perakende sektörü son yıllarda büyük değişime uğramaktadır. Perakende mağazaları artık insanların elli yıl önce düşündükleri gibi geleneksel mağazaları temsil etmemekte; teknolojinin etkisiyle artık her yerdedir. Tüketiciler yalnız mağazalardan değil, çok kanallı ya da çoklu kanal alışveriş imkanlarını kullanabilmektedirler. Teknoloji ve yeniliklerin kullanılması ve uygulanması, eş zamanlı olarak iş modeli yapılarını ve iş stratejilerini de şekillendirmektedir. Yeni teknolojinin iş yarışına katılmasıyla, tüketicilerin davranışları da değişmiştir. Perakende sektöründe rekabetin artmasıyla müşteri deneyimleri kesintisiz, keyifli ve süratli hale gelmiştir. Şimdiye kadar teknolojinin perakende işletmeleri üzerindeki etkisini inceleyen derinlemesine bir araştırma yapılmamıştır. Metodoloji bölümünde, bu sektörde teknolojinin iş modellerinde uygulanmasından, stratejilerin değişmesinden, çok kanallı ve çoklu kanal devrimlerinden, yeni teknolojinin icat edilmesi ve müşteri hizmetlerinde doğrudan uygulanmasından başlayarak; teknolojinin müşteri davranışını nasıl etkilediği, teknolojinin uygulanmasının işletme sahiplerinin kâr ve gelirlerini en üst düzeye çıkarmasına nasıl yardımcı olduğu ve aynı zamanda işletmelerin müşterileriyle daha fazla etkileşimde bulunmak için sosyal medya platformlarında varlıklarını nasıl korudukları üzerine derinlemesine araştırma yapılmıştır. Sonrasında, bu araştırmada sektörle ilgili tüm vaka çalışmalarının ve tüm iş modellerinin çalışıp çalışmadığı da incelenmiştir. Son olarak bu çalışmada, bu teknolojilerin müşteri tatmini ve kesintisizliğini sağlayıp sağlamadığı ve onlara benzersiz bir alışveriş deneyimiyle nasıl daha iyi hizmet sağlanabileceği ile ilgili gerçeğe ışık tutulmaktadır.Master Thesis Tanzimat'tan Günümüze Eğitimde Alanında Yapılan Reformlar(2015) Elçi, Aybala Erdoğan; Ülker, Halil İbrahimBu çalışmada, Osmanlı'dan günümüze eğitim sistemi ve bu eğitim sistemi üzerinde yapılan reformların neler olduğu, eğitime katkıları, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşundan Tanzimat'ın yeniliklerine kadar olan dönem, Eğitimde modernleşme çabaları, Tanzimat dönemi, Mutlakıyet dönemi, İkinci Meşrutiyet dönemi, Kurtuluş Savaşı dönemi, Türkiye Cumhuriyeti dönemi ve en son Eğitim şuraları başlıkları altında incelenmiştir. İnsanların bilginin değerini anladığı ve temel bilgilerinin yapıtaşlarını kurduğu eğitim, bilgiye erişmede en önemli araçtır. İnsanlık tarihi boyunca toplumların, varlıklarını devam ettirebilmeleri sosyal yaşantılarını sağlayabilmeleri eğitim doğrultusunda olmuştur. Eğitim toplumu iyi yerlere taşıyacağı gibi, bazen de geri kalmasında etkendir. Toplumda yaşanan en ufak bir sorunda hemen eğitim düzeyi irdelenerek, sebep genellikle eğitime bağlanmıştır. Osmanlı döneminin genelinde, belli düzeydeki öğrencilerin devlet erkanında görev almak için yetiştirilirken, diğer kesiminin daha düşük nitelikteki Sıbyan Okulları, medreselerde eğitim görmesi, daha eğitimin ilk kademesinde sınıf ayrımcılığını doğurmuştur. Eğitimin ilk basamağı olan ilkokullarda, eğitime yeteri kadar önemin verilmemesi kuruluş amacı Kuran okutmak, namaz kıldırmak gibi dini konular olan okullardan anlaşılmaktadır. Her ne kadar ilerleyen dönemlerde Batı hayranlığı sebebiyle eğitimde reformlar yapılıp yurt dışına öğrenciler gönderilerek gelişmeler takip edilmek istense de ulaşılmak istenen batı standartlarında bir eğitim modeli yaratılamamıştır. Batılı eğitim ile geleneksel eğitim görenler arasındaki uçurum büyümüş, köklü çözümlerden ziyade o dönemi kurtaracak önlemler alınmıştır. Osmanlının son dönemlerinde ders programları modern konuları içine alacak şekilde yeniden düzenlenmiş, Türkçe öğretime ağırlık verilmiş, fakir öğrencilere burs verilerek eğitimde fırsat eşitliği sağlanılmaya çalışılsa da ülkenin buhranlı dönemi ve sonrasındaki kurtuluş mücadelesi önceliği vatan savunmasına geçirmiştir. Cumhuriyet dönemi ile birlikte milli bilincin, beraberliğin oluşmasında asıl etkenin eğitim olduğu vurgulanarak bu doğrultuda birçok reformlara imza atılmıştır. Eğitimde reform yapmak, geçmişten günümüze devletleri felakete sürükleyen sebepleri, kötü gidişatı ortadan kaldırmak için bir yol niteliği taşımaktadır. Tanzimat döneminde hasta adamı tedavi etmenin yolunun eğitimden geçmesi, Osmanlı-Rus Savaşı'ndan sonra reform isteklerinin ağır basması, Mutlakiyet ve İstibdat idaresinden bunalan ülkeye yeni bir çehre kazandırma arzusu gibi sebepler eğitimin bir araç olarak görülmesini destekler niteliktedir. Cumhuriyet dönemi sonrasında ise her hükümetin kendi döneminde eğitim sisteminde değişikler yapmış ya da yenilikleri parti propagandası olarak görmüştür. Tüm bunlardan dolayı, hak ettiği önemi göremeyen eğitimde yeteri kadar ilerleme sağlanamamıştır.