3 results
Search Results
Now showing 1 - 3 of 3
Master Thesis Başkasını Koruma: Uluslararası Hukukta Koruma Sorumluluğu(2015) Küçük, Erhan; Arsava, A. FüsunZorluk altındaki başkasını koruma düşüncesi, haklı savaştan bu yana hem felsefede hem hukuk disiplininde tartışılan bir durumdur. Ahlaki bir yükümlülük olarak başkasını koruma düşüncesi, insanın varlığının insanlığın varlığına içkin olmasından ileri gelir. Bireysel olarak ifade edilen bu yükümlülüğün kolektif sistemler bakımından, yani devletler ve uluslararası örgütler bakımından nasıl vücut bulacağı konusu muğlaktır. İnsani amaçlarla yapılan müdahalelerden, koruma sorumluluğu kavramına kadar tartışılan başkasını koruma düşüncesi, insan haklarının uluslararası alanda korunmasına isnat eder. Çalışmanın temel amacı, başkasını koruma düşüncesinin, insan haklarının uluslararası alanda korunması çerçevesinde değerlendirilmesine ve bu düşüncenin uluslararası hukuktaki varlığının tespitine odaklanmıştır. Bu bağlamda, ilk olarak başkasını koruma düşüncesi açıklanmış ve bu düşüncenin uluslararası hukukta nasıl var olduğu tarihsel olarak belirlenmeye çalışılmıştır. Ardından, koruma sorumluluğu kavramının normatif bağlayıcılığı tartışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise, Libya ve Suriye örnekleri üzerinden uygulamaların kavrama etkisi tartışılmıştır. Anahtar Sözcükler Koruma Sorumluluğu, başkasını koruma, Libya, SuriyeMaster Thesis Türk İdari Yargılama Hukukunda İptal Davaları Bakımından Davaya Fer'i Müdahale(2024) Ballıktaş, Haydar Görkem; Günday, MetinHukukumuzda dava iki taraf sistemi üzerine kurulmuştur. Yapılan yargılama sonucunda verilecek olan hüküm, kural olarak davacı ve davalı tarafla ilgilidir. Fakat çoğu kez, dava konusu olan uyuşmazlıklar, davanın tarafları dışındaki üçüncü kişilerin hukuki durumlarını da olumlu veya olumsuz biçimde etkileyebilir. Bundan dolayı, yargılama usullerine ilişkin kanunlarda, üçüncü kişilerin davaya katılmasına imkân veren hukuki kurumların düzenlenmesi yoluna gidilmiştir. Nitekim, idari yargılama hukukuna ilişkin usûl kurallarını düzenleyen kanun olan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda da ''üçüncü şahısların davaya katılması'' başlığı altında, davanın tarafları dışında yer alanların, kanunda öngörülen şartları sağlaması koşuluyla, davaya müdahale etmelerine imkân verilmiştir. İdari Yargılama Usulü Kanunu, üçüncü kişilerin davaya katılmasına imkân veren kurum olan, fer'i müdahaleyi, münhasıran düzenleme konusu yapmamış ve diğer birçok usûl hukuku kurumu ile birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na yollamada bulunmak suretiyle düzenleme yöntemini tercih etmiştir. Amaçları, ilkeleri ve özellikleri birbirinden farklı olan iki yargılama usulüne ilişkin, farklı iki kanun arasında norm transferinin yapılması teorik açıdan olduğu gibi, uygulamada da birtakım sorunlar yaratmaktadır. Zira, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenen usul kuralları, özel hukuk mantığı içerisinde ve tarafların eşit oldukları var sayılarak özel hukuk uyuşmazlıklarına göre düzenlenmişlerdir. Bütün bu hususların bir yollama ile idari yargılama usulüne dahil edilmesi doğru olmayacaktır. İşte bu bağlamda, çalışmamızın konusu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yer alan fer'i müdahaleye ilişkin hükümlerin, idari yargılama hukukunda, özellikle iptal davaları bakımından, farklılaştırılarak uygulanması sorunudur. Bu bağlamda çalışmada, fer'i müdahaleye ilişkin genel bilgilere yer verilerek, hukukumuzda davaya katılmaya imkân veren benzer hukuki kurumlar ile karşılaştırılması yapılmıştır. Ayrıca fer'i müdahalenin idari yargılama hukukunda uygulanması ve sonuçlarına yönelik olarak, ilgili kurumun, neden medeni yargılama hukukundan, farklılaştırılarak uygulanması gerektiği somutlaştırılacaktır.Review Citation - WoS: 5Noc/Nic Linkages To Nanda-I for Continence Care of Elderly People With Urinary Incontinence in Nursing Homes: a Systematic Review(Istanbul Univ-cerrahapasa, 2019) Bebis, Hatice; Moorhead, Sue; Gencbas, Dercan; Ozdemir, Serpil; Seven, MemnunAim: The aim of this study was to review interventional studies conducted by nurses about elderly people with urinary incontinence in nursing homes and to match the results to standardized nursing terminology using the Nursing Interventions Classification and the Nursing Outcomes Classification Linkages to the NANDA-I diagnoses guidelines. Method: A systematic review of quantitative intervention studies was conducted using the PRISMA statement as a guide. The interventional research in English was scanned using the MEDLINE and CINAHL databases from January 2005 to May 2015. Fourteen studies that had at least one nurse researcher were conducted in nursing homes, excluding surgical and pharmacological interventions. The Nursing Outcome Classification and Nursing Intervention Classification Linkages to NANDA-I diagnoses and the Clinical Conditions Part II-U List were used as a guide to select North American Nursing Diagnosis Association International nursing diagnoses, Nursing Outcome Classification Scales, and Nursing Interventions from the data. Results: We found the frequency of use of various NANDA-I diagnoses, Nursing Interventions, and Nursing Outcomes based on the Nursing Outcomes Classification and Nursing Interventions Classification Linkages to NANDA-I diagnoses and the Clinical Conditions List for incontinence. Conclusion: Using the Nursing Outcomes Classification and Nursing Interventions Classification Linkages to NANDA-I diagnoses guide may provide new nursing perspectives on non-standardized research. In future studies, this may allow a comparison of data worldwide, enabling nurses to use the results in evidence-based practices.
