3 results
Search Results
Now showing 1 - 3 of 3
Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Noninvaziv Mekanik Ventilasyon Desteği Olan ve Olmayan Akut Solunum Yetmezliğinde Fonksiyonel Bağımsızlık ve Kas Kuvveti(Turkey Assoc Physiotherapists, 2020) Çakartaş, Şahveren; İnce, Deniz İnal; Savcı, Sema; Topeli, Arzu; Yağlı, Naciye Vardar; Sağlam, Melda; Kütükçü, Ebru Çalık; Calik Kutukcu, Ebru; Inal-ınce, Deniz; Vardar-yagli, Naciye; Güçlü, Meral Boşnak; Inal Ince, Deniz; Vardar Yagli, NaciyeAmaç: Akut solunum yetmezliği (ASY) sürecinde kas zayıflığı gelişimi sıktır. Bu çalışmanda yoğun bakımda ASY nedeni ile tek başına standart medikal tedavi (SMT) ve SMT’ye ek olarak noninvaziv mekanik ventilasyon (NIV) uygulanan olgularda kas kuvveti ve fonksiyonel bağımsızlığı karşılaştırılmak amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya ASY ile izlenen 32 olgu (19 NIV ve 13 SMT) dahil edildi. Olguların özellikleri kaydedildi. Periferal kas kuvveti için Medical Research Council Skalası (MRC) kullanıldı ve el kavrama kuvveti ölçüldü. Fonksiyonel bağımsızlık düzeyi Barthel İndeksi (Bİ) ile değerlendirildi. Sonuçlar: NIV grubunda proksimal kas kuvveti (omuz abduktorleri) distal ekstremite kas kuvvetinden (el bileği ekstansorleri) anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,030). Her iki grupta, proksimal alt ekstremite kas kuvveti (kalça fleksiyonu), distal ekstremite kas kuvveti (ayak bileği)’nden anlamlı olarak daha azdı (p=0,002). NIV grubunun Bİ toplam puanı SMT grubundan anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,016). Bİ puanı, MRC toplam puanı (r=0,633) ve el kavrama kuvveti (r=0,629) ile ilişkiliydi (p<0,05). Tartışma: ASY nedeni ile NIV uygulanan hastalarda fonksiyonel bağımsızlık ve distal kas kuvveti ile karşılaştırıldığında proksimal kas kuvveti olumsuz yönde etkilenmektedir. Yoğun bakımda rehabilitasyon uygulamalarında zayıflık veya fonksiyonel kısıtlılığın hastaların uygun fonksiyon görmesini engelleyebileceği göz önünde bulundurulmalıdır.Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 2Cannabinoid Receptor Ligands Modulate Fibrosis and Inflammation in Idiopathic Pulmonary Fibrosis: a Preliminary Study(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2024) Kose, Sevil; Onen, Selin; Gizer, Merve; Boduroglu, Esin; Gonullu, Ugur; Korkusuz, PetekBackground/aim: No specific pharmacological treatment regimen for idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) exists. Therefore, new antiinflammatory therapeutic strategies are needed. Cannabinoids (CBs), known for their inflammation-modulating and antifibrotic effects, may be potential medication candidates for treating IPF. We aim to evaluate the inflammation-modulating and antifibrotic effects of CB receptor (CBR) agonists and antagonists in lipopolysaccharide-stimulated normal human lung fibroblast, epithelial cells, IPF fibroblast cells, and monocytes. Materials and methods: We detected CBRs in normal human lung fibroblasts (LL24) and IPF fibroblast cells (LL29), epithelial cells (A549) and monocytes (THP-1) by flow cytometry. We determined TGF-(31, IL-8, and TNF-alpha inflammatory cytokines in the LL24, LL29, A549, and THP-1 cell culture supernatants on days 1 and 5 by ELISA. We evaluated the cell viability in LL24, LL29, and A549 cells on days 1, 3, and 5 spectrophotometrically and detected collagen Type I (ColI) production in the LL24 and LL29 cell culture supernatants on days 1, 3, and 5 by ELISA. Results: LL24, LL29, A549, and THP-1 cells exhibited CB1 (CB1R) and CB2 (CB2R) receptors. CB1R and CB2R agonists WIN55,2122 and JWH015 inhibited fibroblastic and epithelial cell proliferation on day 5. TGF-(31 and TNF-alpha release increased, while IL-8 release decreased in LL24, LL29, A549, and THP-1 cells in response to the administration of WIN55,212-2 and JWH015 at a 10-2 mM concentration. CB1R and CB2R antagonists AM251 and AM630 did not block agonistic responses, suggesting a nonclassical CBRmediated pathway. CB2R agonist JWH015 decreased ColI expression in IPF lung fibroblasts LL29 on day 3. Conclusion: These results suggest that CB signaling regulates the progression of pulmonary inflammation and fibrosis via CBR activation. This may offer a potential pharmacological tool for developing antifibrosis therapies.Review Yutma Rehabilitasyonunda Servikal Bölgeye Yönelik Egzersiz Yaklaşımları(2021) Begen, Sena Nur; Arslan, Selen SerelYutma bozukluğu hem bireyi, hem de aile ve/veya bakım verenietkileyen, ciddi komplikasyonlara sebep olabilen ve bütüncül yaklaşımgerektiren bir problemdir. Havayoluna besin aspirasyonu önemli birdurumdur. Havayolu korumasında görevli parametrelerden biri yeterlihyolaringeal hareketin sağlanmasıdır. Yutma esnasında subrahiyoidkasların kontraksiyonu ile hiyoid kemik ve larinks yukarıya çekilir,epiglothun kapanması ile birlikte havayolu koruması sağlanır. Suprahiyoid kaslardaki yetersizlik durumunda hyolaringeal elevasyon azalmakta, yutma sonrası faringeal kalıntı artmakta, yutma sırası vesonrasında aspirasyon izlenebilmektedir. Bu nedenle yutma rehabilitasyonunda suprahiyoid kas aktivasyonunu artırmayı amaçlayan birçokegzersiz yaklaşımı bulunmaktadır. Bu egzersiz yaklaşımlarının çoğuservikal bölgeye yönelik egzersizlerden oluşmaktadır. Servikal bölgeyeyönelik geliştirilen ilk egzersiz Shaker egzersizidir. Geliştirilen ilk egzersizin yutma fonksiyonu üzerindeki olumlu etkilerinden yola çıkarakservikal bölgeyi içine alan birçok egzersiz yaklaşımı geliştirilmiş vefarklı hastalık gruplarında etkinlikleri değerlendirilmiştir. Örnek olarak modifiye Shaker egzersizi, dirence karşı “chin tuck” egzersizi, alından verilen dirence karşı “chin tuck” egzersizi, çene açma egzersizleri,göğüs kafesine doğru dirençli çene açma egzersizi, Theraband egzersizleri, baş ekstansiyondayken yutma egzersizi, proprioseptif nöromusküler fasilitasyon ve servikal izometrik egzersizler sayılabilir.Hastanın durumuna göre egzersiz yaklaşımlarının birbirlerine avantajveya dezavantajları olabilmektedir. Rehabilitasyonda önemli olan bireye özel egzersiz programı oluşturmaktır. Yutma rehabilitasyonu değerlendirmesinde elde edilen bulgular ışığında hastanın durumu gözönünde bulundurulmalı ve egzersiz seçimi gerçekleştirilmelidir. Herhasta fiziksel, kişisel ve çevresel faktörlerle beraber ele alınmalı ve ihtiyaçları belirlenerek bireysel tedavi yaklaşımları tercih edilmelidir.
