20 results
Search Results
Now showing 1 - 10 of 20
Master Thesis Genişletilebilir Grafit Eklenmiş Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerin Mekanik, Isısal ve Morfolojik Özellikleri(2017) Cırmad, Hussam Mohamed S.; Tirkeş, Seha; Tayfun, ÜmitBu tez çalışmasında, akrilonitril-bütadien-stiren (ABS) kopolimeri genişletilebilir grafit (EG) ile %5, %10, %15 ve %20 dört farklı konsantrasyonda karıştırılmıştır. ABS/EG kompozit örnekleri laboratuvar ölçekli mikro-karıştırıcı ve sonrasında enjeksiyonlu kalıplama prosesi ile hazırlanmıştır. Kompozitlerin mekanik, ısısal-mekanik, eriyik-akış ve morfolojik karakterizasyonları, sırasıyla çekme and darbe testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi and taramalı elektron mikroskopisi (SEM) ile gerçekleştirilmiştir. Çekme, darbe ve DMA test sonuçlarına göre, ABS'nin çekme dayanım ve depolama modülü EG miktarı ile arttırılmıştır. Ancak, yüzde uzama ve darbe dayanım değerleri EG eklenmesi ile düşme eğilimi göstermektedir. MFI testine göre EG eklenmesi, ABS'nin MFI değeri ve işlenebilirliğini çok fazla etkilememiştir. Kompozitlerin SEM mikro-resimleri incelendiğinde, EG plakalarının bütün yükleme oranlarında iyi dağılım sergilediği görülmektedir. %15 ve %20 EG içeren ABS kompozitleri, hazırlanan kompozitler içinde en uygun olarak belirlenmiştir.Master Thesis Doku Mühendisliği Uygulamalarına Yönelik Elektriksel Olarak İletken Çekirdek-kabuk Tipi Eşeksenli Elektroeğrilmiş Pva-pedot: Pss-knt Phema Kompozit Fiber Malzemenin Geliştirilmesi(2023) Çelen, Emrah; Şaşmazel, Hilal TürkoğluBu çalışmanın amacı eşeksenli elektroeğirme tekniği kullanılarak elektriksel olarak iletken PEDOT: PSS-KNT/pHEMA çekirdek-kabuk tipi fiberler üretmektir. Kalınlık, fiber çapı, por büyüklüğü, porozite yüzdesi, temas açısı, elektriksel iletkenlik ve mekanik özelliklerin belirlenmesi için pHEMA, PVA-PEDOT: PSS, PVA-KNT, PVA-PEDOT: PSS-CNT, pHEMA/PVA-PEDOT: PSS, pHEMA/PVA-KNT, pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-KNT kompozit malzemeleri karakterize edilmiştir. SEM'den elde edilen görüntülere göre üretilmiş olan tüm malzemeler boncuksuz ve tekdüze yapılardır, ayrıca görüntüler göstermiştir ki pHEMA fiberlerin çapı 825±118 nm iken pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-CNT fiberlerinin çapları 578±79 nanometredir. Buna ek olarak pHEMA'nın fiberlerarası por büyüklüğü 2.62 µm iken pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-KNT malzemesindeki fiberlerarası por büyüklüğü 1.75 µm'dir. elde edilen malzemelerin çekirdek-kabuk yapısına sahip olduğu TEM görüntüleriyle kanıtlanmış ve iç ve dış çaplarının SEM sonuçlarıyla uyumlu olduğu belirtilmiştir. Temas açısı ölçümlerinde göstermiştir ki pHEMA, hidrofilik bir malzeme olup temas açısı 10.48±0.08'dir, buna ek olarak pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-KNT benzer karakteristik göstermiş olup temas açısı 11.24±0.54 olarak belirlenmiştir. En yüksek elektrik iletkenliği PVA-PEDOT: PSS-KNT malzemesinde 14.27 µS/cm olarak ölçülmüş olup pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-KNT'de daha düşük olup 10.58 14.27 µS/cm şeklinde belirlenmiştir. Son olarak mekanik testler gerçekleştirilmiş olup bu testler sonucunda en yüksek elastik modüle sahip örnek 8500 kPa ile PVA-PEDOT: PSS iken pHEMA 200 kPa, pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-KNT ise 600 kPa elastik modüle sahiptir. TGA analizi sonuçlarına göre, pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-CNT'nin pHEMA'dan daha yüksek bir bozunma sıcaklığı gerektirdiği gösterilmiştir. PVA-PEDOT: PSS-CNT'nin çekirdeğe eklenmesiyle pHEMA'nın ATR-FTIR spektrumunda hafif bir kayma gözlemlenmiş. Son olarak, L929 fibroblast hücre hattı kullanılarak hücre-malzeme etkileşimleri gözlemlenmiştir. Bu çalışma, koaksiyel elektrospun pHEMA/PVA-PEDOT: PSS-CNT çekirdek-kabuk liflerinin doku mühendisliği uygulamaları için umut verici bir aday olduğunu göstermektedir.Master Thesis Poli(ε-kaprolakton) Doku İskele Yüzeylerinin Hücre Yönlendirmesi için Elektroeğirme ile Desenlenmesi(2020) Albayrak, Deniz; Şaşmazel, Hilal TürkoğluBu çalışmanın amacı, hücreleri yönlendirmek için, bir maske/şablon kullanarak 2D pürüzsüz çözücü döküm yöntemiyle üretilmiş Poli(ε-Kaprolakton) (PCL) yüzeyleri üzerine elektroeğirme yöntemiyle üç boyutlu lifli PCL yüzey desenleri üretmektir. Üretilen doku iskelelerinin karakterizasyonları kalınlık ölçümleri, Taramalı Elektron Mikroskopisi (SEM) analizleri, temas açısı (CA) ölçümleri, Fourier dönüşümü kızılötesi spektroskopisi (FTIR) ve mekanik testlerle yapılmıştır. SEM mikrograflarına göre, tüm elektroeğrilmiş doku iskele yüzeyleri eşdağılımlı düzgün bir morfoloji sergilerken, çözücü döküm yüzeyleri pürüzsüz ve gözeneksizdir. CA (⁰) ölçümleri, çözücü döküm yüzeylerinin orta derecede hidrofilikliğe (~60⁰) sahip olduğunu gösterirken, elektroeğrilmiş bölgeler daha hidrofobik bir karaktere sahiptir (elekroeğirme kaplı yüzey için ~110⁰ ve elektroeğrilmiş desenler için ~85⁰). Mekanik testler, üretilen iskelelerin kırılgan ve gevrek bir karaktere sahip olduğunu göstermiştir. Ayrıca 7 gün süre ile fare fibroblast (L929) hücreleri ile hücre kültürü çalışmaları yapılmış ve hücre tutunma analizi, MTT analizi, floresans ve SEM analizleri yürütülmüştür. Hücre kültürü çalışmaları, hücrelerin, çözücü döküm ve elektroeğrilmiş yüzeylerinde farklı tutunma ve üreme eğilimlerine sahip olduğunu göstermiştir. Böylece, çözücü dökülmüş yüzeyler üzerinde elektroeğrilmiş desenler oluşturularak, hücre tutunması ve proliferasyonunun oluşturulan desenler aracılığıyla manipüle edilmesiyle, hücreleri yönlendirmek mümkün olmuştur.Master Thesis Elyaf Yüzeyine Uygun İşlemler Uygulanarak Poliüretan Elastomer Jut Elyaf Eko-kompozitlerinin Mekanik ve Fiziksel Özelliklerinin Geliştirilmesi(2017) Salem, Tuffaha Fathe Salem; Tirkeş, Seha; Tayfun, ÜmitBu çalışmada, kesik jut elyaf (JF) örneklerine, alkali (Na), silan(Si) ve eko-tip epoksi reçine(EP) ile yüzey işlemi uygulanmıştır. Jut elyafların yüzey özellikleri FTIR ve EDX analizleri ile incelenmiştir. JF katkılanmış polyiüretan elastomer (TPU) kompozitleri eriyik karıştırma ile hazırlanmıştır. JF yüzey işlemlerinin TPU bazlı eko-kompozitlerin mekanik, sönümleme, eriyik-akış ve morfolojik özellikleri sırasıyla, çekme ve Shore sertik testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) teknikleri uygulanarak ortaya çıkarılmıştır. Mekanik test sonuçları göstermiştir ki silan and epoksi uygulanmış JF, eklentisiz TPU'nun çekme dayanımı ve çekme modülünü arttırmıştır. TPU'nun kopmada uzaması, tüm çeşitteki JF eklenmeleri ile bariz şekilde düşmüştür. Bütün yüzey işlemleri TPU'nun sertlik değerinde artış ile sonuçlanmıştır. Mekanik test sonuçlarına benzer şekilde, Si-JF ve EP-JF içeren kompozitler depolama modülünde yükselme göstermişlerdir. TPU'nun camsı geçiş sıcaklığı (Tg), JF eklemeleri ile daha yüksek sıcaklıklara ulaşmıştır. JF eklemeleri, saf TPU'nun MFI değerinde artışa neden olmuştur. SEM mikrofotoğraflarına gore, silan ve epoksi uygulanmış JF, TPU içerisinde homojen dağılım göstermiş ve yüzeyleri polimer fazı ile kaplanmıştır.Master Thesis Elementel Kükürtten Yeni Polimerik Malzemelerin Sentezi ve Karakterizasyonu(2015) Salman, Mohamed; Cihaner, AtillaÇapraz bağlayıcı olarak kullanılan o-, m- ve p-divinilbenzen (DVB) karışımı varlığında halk açılma polimerizasyonu ile poli(kükürt-düzensiz-divinilbenzen) (poli(S-r-DVB) olarak adlandırılan yeni elementel kükürt esaslı polimerik malzemeler hazırlanmıştır. Kopolimerleri elde etmek için, elementel kükürt 160 oC'de eritilmiş ve böylece halka açılması tepkimesi başlatılarak berrak sarı/turuncu renkli bir sıvı elde edilmiştir. Daha sonra, farklı miktarlarda DVB bir şırınga yardımı ile bu sıvıya eklenmiş ve 200 oC'de devamlı karıştırılarak yoğun kırmızımsı kahverengi polimerik malzemeler elde edilmiştir. Kopolimerler tetrahidrofuran, diklorometan ve kloroform gibi yaygın çözücülerde çözünür olup herhangi bir yüzeye ince film olarak kaplanabilmektedirler. Malzemelerin karakterizasyonu nükleer magnetik rezonans, forier kızılötesi ve Raman spektroskopileri ile yapılmıştır. Morfolojik özellikler taramalı elektron mikroskobu ile görüntülenmiştir. Termal analizler, kopolimer içerisindeki DVB miktar artışının bozunma sıcaklığının artmasına sebep olduğunu göstermiştir. Diğer bir taraftan, poli(S-r-DVB) kopolimerleri elektromanyetik radyasyon spektrumunda 1500 and 13000 nm aralığında % 50 gibi iyi bir geçirgenlik yüzdesi göstermiştir. Bu özellik malzemeleri askeri amaçlı kameralar ve gözetleme kameraları için iyi birer aday yapmıştır.Master Thesis Yağ Asitlerinden Yüksek Kükürt İçerikli Polimerik Malzemelerin Sentezi ve Karakterizasyonu(2021) Berk, Hasan; Cihaner, AtillaDoğal kaynaklardan ve petrol rafinerilerinden elde edilen elementel kükürt, yaygın olarak bulunabilen ve pahalı ve zehirli olmayan bir malzeme olmasına rağmen, onun için büyük ölçekli üretken kullanımlar bulmak önemli bir ilerleme olacaktır. Öte yandan, gelecekte bitkisel yağların yenilenebilir kaynaklardan polimer üretiminde kilit rol oynaması beklenmektedir. Bu çalışmada, çeşitli miktarlarda yağ asitleri (oleik asit (OA), linoleik asit (LA) ve linolenik asit (LnA)) içeren yüksek kükürt içerikli yeni bir polimer serisi ters vulkanizasyon yöntemi ile sentezlenmiş ve başarılı bir şekilde karakterize edilmiştir. Özellikle, çift bağların ve serbest alkil zincirlerinin polikükürt kopolimerleri üzerindeki etkisi, bir çift bağlı OA, iki çift bağlı LA ve üç çift bağlı LnA kullanılarak sistematik olarak araştırılmıştır. İlgili kopolimerler yaygın organik çözücülerde çözünür, işlenebilir ve elektroaktiftir. Öte yandan, polimer yapısında yağ asitlerinin bulunması nedeniyle, kopolimerler reaktif fonksiyonel birimlere (karboksilik grup-COOH) sahiptir ve diol ile kimyasal modifikasyonları ester bağlarının oluşumuna yol açar. Bu post polimerizasyon, yüksek moleküler ağırlıklı yeni polimerlerin elde edilmesi ile sonuçlanır. Son olarak, kopolimerlerin ağır metal iyonlarının (Paladyum (II) ve Cıva (II)) uzaklaştırılmasında ve kullanımı test edilmiştir. Sonuçlar, polimerlerin ağır metal iyonu uzaklaştırma için potansiyel malzeme olabileceğini göstermiştir.Master Thesis Selenofen ve Benzobis (tiyadiazol) Esaslı Düşük Bant Aralıklı Bir Polimerin Sentezi ve Karakterizasyonu(2018) Abdulrazzaq, Mohammed; Cihaner, Atilla; Cihaner, Atilla; Cihaner, Atilla; Chemical Engineering; Chemical Engineering4,7-di(selenofen-2-il)benzo[1,2-c;4,5-c']bis[1,2,5]tiyadiazol (SeBTSe) olarak isimlendirilen benzo(bistiyadiazol) esaslı elektron verici-alıcı-verici tipi monomerlerin yeni bir türevi sentezlendi ve polimerizasyonu diklorometan içinde çözülmüş 0,1 M tetrabütilamonyum heksaflorofosfatın elektrolit çözeltisinde elektrokimyasal polimerizasyon yoluyla başarıyla gerçekleştirildi. Monomer SeBTSe koyu kırmızı bir kromofordur ve dört redoks haline sahiptir: bir yükseltgenme, bir nötr ve iki indirgenme hali. PSeBTSe adı verilen ilgili polimerin elektrokimyasal davranışı, döngüsel ve diferansiyel puls voltametrisi ile incelenmiştir. Polimerin elektrokimyasal (0.62-0.66 eV) ve optik (0.63 eV) bant aralıkları arasında iyi bir uyum vardır. Monomer gibi, ambipolar polimer de dört redoks haline ve elektrokromik özelliklere sahiptir: nötr halinde gri bej, yükseltgenmiş halde dumanlı azürit, ilk indirgenmiş halinde bej ve ikinci indirgenmiş halinde koyu bej.Master Thesis Karbon Elyaf ile Güçlendirilmiş Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerin Mekanik, Isısal ve Morfolojik Özellikleri(2017) Ahmed, Shan Abdulalazız Ahmed; Tirkeş, Seha; Tayfun, ÜmitBu tez çalışmasında, kısa karbon elyaf (CF) takviye edilmiş akrilonitril-bütadien-stiren (ABS) bazlı kompozitler hazırlanmıştır. CF için %5, %10, %15 ve %20 şeklinde dört farklı ekleme oranı kullanılmıştır ve en uygun konsantrasyon saptanmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak, CF kaplama yüzeyi ve kaplamanın kompozitlerin temel özelliklerine etkisi çalışılmıştır. Karakterizasyonlarda, kompozitlerin mekanik, ısısal-mekanik, eriyik-akış ve morfolojik performansları baz alınmıştır. Test sonuçlarına göre, ABS'nin özellikleri CF eklemeleriyle ile artmıştır. Mekanik test sonuçları yardımıyla, %10 ve %15 yükleme oranları ABS/CF kompozitleri için en uygun düzey olarak saptanmıştır. Kaplanmış CF içeren kompozitler, kaplanmamışlardan daha iyi sonuçlar sergilemiştir. MFI testi göstermiştir ki; ABS'nin işlenebilirliği CF katılımıyla etkilenmemiştir. Kompozitlerin SEM resimleri incelendiğinde, kolayca anlaşılmaktadır ki; CF kaplama yüzeyi sayesinde CF yüzeyleri polimer matris ile çevrilmiştir ve kaplanmamış CF içeren ABS kompozitlerinde ayrılmalar oluşmuştur.Master Thesis Keten Elyaf ve Bazalt Elyaf İçeren Poli(laktik Asit) Hibrit Eko Kompozitlerin İncelenmesi(2017) Eselını, Najah Hashmı N.; Tirkeş, Seha; Tayfun, ÜmitBu çalışmada, poly(laktik acid) (PLA) keten elyaf (FF) ve basalt elyaf (BF) ile tek başlarına ve birlikte hibrit formlarında eklenerek güçlendirilmiştir. BF ve FF içeren PLA eko-kompozitler, % 30 sabit karıştırma oranında çift vidalı mikro-karıştırıcı kullanılarak hazırlanmıştır. Test numuneleri, laboratuvar ölçekli enjeksiyon kalıplama ile şekillendirilmiştir. Kompozitlerin mekanik özellikleri, ısısal-mekanik karakteristikleri, akış davranışları ve morfolojik özellikleri sırasıyla çekme, Shore sertlik, darbe testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) tekniği ile incelenmiştir Mekanik test sonuçları, hibrit kompozitlerde BF miktarı arttıkça çekme dayanımı, yüzde uzama, elastik modül ve darbe dayanımı değerlerinin arttığını göstermektedir. Bunun aksine, FF eklenmesi ters etki sergilemektedir; bu değerler FF konsantrasyonu arttıkça gözle görülür şekilde düşmektedir. Diğer bir yandan, yüksek FF yüklemelerinde bir miktar fazla sertlik değerleri saptanmaktadır. DMA analizi göstermektedir ki, BF eklenmesi PLA'nın camsı geçiş sıcaklığını bir derece arttırırken hibrit ve FF içeren kompozitlerde bu sıcaklığı daha düşük değerlere kaydırmaktadır. Mekanik test sonuçlarına benzer şekilde kompozitlerin depolama modülleri BF konsantrasyonu ile artmakta, FF eklenmiş kompozitlerde belirgin düşüşler saptanmaktadır. MFI testi sonuçları, tek başlarına FF ve BF eklemeleri PLA'nın MFI değerinde sırasıyla dört ve iki kat artışa neden olduğunu göstermektedir. Hibrit kompozitler, PLA/FF ve PLA/BF kompozitlerinin MFI değerlerinin arasında ortalama değerler sergilemektedir. SEM analizine göre, basalt elyaflar PLA matrisi içinde keten elyaflara kıyasla daha homojen dağılım göstermektedir.Master Thesis Polikarbonat Cam Fiber-mika Hibrid Kompozitlerin Hazırlanması ve Karakterizasyonu(2017) Alhaj, Ibrahım Alsadıg Mohammedkhaır; Tirkeş, SehaPolikarbonatın fiziksel özelliklerinin geliştirilmesi, kullanım alanının oldukça geniş olmasından dolayı, hala araştırmacılar için ilgi çeken bir konudur. Bu çalışmada polikarbonat, cam elyaf ve mika kullanılarak ayrı ayrı ve hybrid olacak şekilde güçlendirilmiştir. Kompozitlerin hazırlanması, çift burgulu ekstrüder kullanılarak gerçekleştirildi. Test numuneleri, laboratuvar tipi enjeksiyon-kalıplama cihazı ile 280 oC'de hazırlandı. Tek bileşenli kompozit için cam elyaf ve mika katkılandırma oranları 5%, 10%, 20%, and 30% olarak seçildi. Hibrid kompozitler için ise toplam katkı oranı 30% olacak şekilde düzenleme yapıldı. Buna göre hibrid kompozitlerdeki katkılandırma oranları, mika/cam elyaf için sırasıyla 5/25,10/20, 20/10, 25/5 değerlerinde tutuldu. Elde edilen kompozitlerin karakterizasyonu için çekme testi, darbe testi, eriyik akış indeksi testi, diferansiyel taramalı kalorimetre analizi ve taramalı electron mikroskobu (SEM) yöntemleri kullanıldı. Sonuçlar incelendiğinde; mika için en düşük katkılama oranı olan % 5 konsantrasyonunda en iyi değerler saptanırken, cam elyaf içeren kompozitlerde ise en iyi sonuçlar optimum değer olan % 20 oranında saptanmıştır. Bu konsantrasyonların kompozitler içerisinde artışı, SEM mikrografiklerinde de görüldüğü üzere eklentilerin topaklanmasına ve PC matrisi içerisinde homojen dağılımın azalmasına sebebiyet vermiştir.