2 results
Search Results
Now showing 1 - 2 of 2
Master Thesis Sleeve Gastrektomi (Adayı) Olan Hastaların Ameliyat Öncesi Süreçteki Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Değerlendirilmesi(2025) Yıldırım, Ayşenur; Sarıkaya, Badegül; Demir, CananBu çalışma, bariatrik cerrahi öncesi dönemde obez bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri ile yeme davranışları arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Katılımcıların büyük çoğunluğunun (%74.4) hareketsiz kategoride yer aldığı görülmüş; fiziksel aktivite skorları genel olarak düşük düzeyde seyretmiştir (x̄ = 2.20 ± 0.93). Üç Faktörlü Yeme Anketi (TFEQ-R18) ile değerlendirilen yeme davranışları ise ortalama düzeyde kontrolsüz yeme (x̄ = 10.12 ± 2.99), duygusal yeme (x̄ = 7.39 ± 2.91) ve açlığa duyarlılık (x̄ = 5.89 ± 2.61) eğilimleri göstermektedir. Bilişsel kısıtlama puanları ise ortalamada 16.90 ± 3.18 olarak saptanmıştır. Fiziksel aktivite düzeyine göre yeme davranışlarında belirgin farklılıklar olduğunu saptanmıştır. Duygusal yeme puanları, fiziksel aktivite arttıkça anlamlı ölçüde azalmış (p = 0.0011; p < 0.01); benzer şekilde kontrolsüz yeme (p < 0.05) ve açlığa duyarlılık (p < 0.05) düzeylerinde de aktivite ile ters yönlü anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Öte yandan, bilişsel kısıtlama düzeyi açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p = 0.2008), bu da fiziksel aktivitenin bu boyutta etkili olmayabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca, fiziksel aktivite düzeyinin toplam yeme davranışı puanı ile negatif yönde ve anlamlı bir ilişki gösterdiğini ortaya koymuştur (r = –0.171; p < 0.01). Bu bulgular, artan fiziksel aktiviteyle birlikte daha sağlıklı yeme davranışlarının ortaya çıkabileceğini desteklemektedir. Bu durum, bariatrik cerrahi öncesi dönemde fiziksel aktivitenin desteklenmesinin, cerrahi sonrası davranışsal uyumu artırabileceği yönünde önemli ipuçları sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Bariatrik Cerrahi, Fiziksel Aktivite, Obezite, TFEQ-R18, Yeme DavranışıMaster Thesis Diabetes Mellitus'ta Ghrelin, Nesfatin-1 ve Vaspin İlişkisi(2025) Akkuş, Şüheda; Dursun, Ali DoğanBu tez çalışmasında, Diabetes Mellitus'lu bireylerde spesifik adipokinler olan Ghrelin, Nesfatin-1 ve Vaspin düzeyleri incelenmiş ve bu düzeylerin glisemik kontrol göstergelerinden biri olan HbA1c ile olası ilişkileri değerlendirilmiştir. Diabetes Mellitus, küresel yaygınlığı giderek artan, insülin direnci, glukoz metabolizmasında bozulma ve kronik inflamasyon ile karakterize karmaşık bir metabolik hastalıktır. Adipoz dokudan salgılanan adipokinlerin insülin duyarlılığı, enerji dengesi ve inflamatuar yanıtların düzenlenmesinde önemli roller oynadığı bilinmektedir. Bu moleküllerin diyabet patofizyolojisindeki etkileriyle ilgili yapılan önceki çalışmalar, tanısal biyobelirteç veya terapötik hedef olarak potansiyel taşıdıklarını öne sürmektedir; ancak bu ilişkilerin mekanizmaları hâlâ netlik kazanmamıştır. Bu araştırmada, ELISA yöntemi ile kan örneklerinde yapılan biyokimyasal analizler ve HbA1c düzeyleriyle yapılan istatistiksel korelasyon çalışmaları sonucunda, adı geçen adipokinlerin diyabet tanı ve tedavisindeki potansiyel önemine dair veriler elde edilmiştir. Bulguların, diyabetin patofizyolojisine dair daha derin bir anlayış geliştirilmesine ve gelecekteki tanı/tedavi stratejilerine bilimsel katkı sunması beklenmektedir.
