Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • Master Thesis
    Mikroşekillendirme Analizi: Mikromekanik ve Sayısal Yönleri
    (2007) Demirci, Emrah; Tekkaya, A. Erman; Soyarslan, Celal; Department of Mechatronics Engineering; Department of Mechatronics Engineering; Department of Mechatronics Engineering
    Artan elektronik ve mikromekanik parcaların piyasa hacmi donanımların daha yogun islevsellik kazanmalarına ve kuculmelerine yol acmaktadır. Talepleri karsılamak icin mikro-parcaların uretim yontemlerinin tasarımı hem uygulamalı ve hem de analitik olarak arastırılmalıdır. Bu tez mikro-¸sekillendirmenin analitik olarak arastırılmasına katkıda bulunmak icin hazırlanmıstır. Mikro-¸sekillendirme yontemlerinin sonlu elemanlar yontemi ile simulasyonu icin basitlestirilmis bir modelleme yaklasımı onerilmistir. Yeni modelleme yaklasımı boyut etkileri diye adlandırılan geleneksel sekillendirme ve mikro-¸sekillendirme arasındaki farkları acıklamayı hedefler. Azalan is parcası ebat olcegi nedeniyle olusan boyut etkileri malzemenin homojen olmayan tanecik yapısı ile acıklanmıstır. Sonucta sonlu elemanlar yontemi simulasyonu icin onerilen yaklasım, malzemeyi anisotropik mekanik ozelliklere sahip bireysel tanecikler olarak modellemektir. Taneciklerin yonsel tepkileri Hill'in anizotropik malzeme modeli ile temsil edilmistir. Uc mumkun malzeme modeli (izotropik, tek tanecik, ¸coklu tanecik) ile 2 ve 3 boyutlu yaygın sekillendirme yontemlerinin sim¨ulasyonları yapılmı¸stır ve literat¨ur ile kar¸sıla¸stırılmı¸stır. Dahası, konsept bir mikro-¸sekillendirme presi i¸ceren bir deney duzenegi tasarlanmı¸stır. Anahtar sozcukler : Mikro-¸sekillendirme, Geleneksel ¸sekillendirme, Boyut etkileri, Hill'in anizotropik malzeme modeli, Sonlu elemanlar y¨ontemi.
  • Master Thesis
    Yumuşamalı Plastisite için Viskoz ve Yerel Olmayan Entegral Tip Regülarizasyon Yöntemleri: (ınfinitesimal Genlemeli Çatı)
    (2009) Kayhan, Erdem; Soyarslan, Celal
    Genlemeli yumuşama davranışını gösteren malzemeler için, klasik yerel süreklilik modellemesinin kullanıldığı sonlu elemanlar metodu, örgüye bağlı sonuçlar vermeye yatkındır. Malzeme temel modelinin kurulumu, termodinamik yaklaşımla iç değişkenlere bağlı olarak gerçekleştirilmiştir, bu çalışma, lokalizasyonu sınırlandıran, uygun örgü boyutunun kullanılmasına ve bir tek sonucun elde edileceği çözüme odaklıdır.Bu çerçevede, yerel olmayan entegral tip ortalama ve viskoz regülarizasyon yöntemleri geliştirilmiştir. Yumuşamalı malzeme davranışı, infinitesimal genlemeli çatı için plastisite teorisinin uyarlanması ile açıklanmıştır. Yerel entegrasyonun sayısal hesaplamasında, kapalı Euler geri yerine koyma tekniği temel alınmıştır. Bu yöntemde en yakın noktaya yansıtma esas alınır. Buraya kadar geliştirilmiş olan çözüm yöntemleri, ABAQUS için kullanıcı tanımlı malzeme arayüz yazılımına dönüştürülmüştür. Yazılımın doğrulanmasından sonra, iki boyutlu bir örnek kullanılarak, yerel olmayan ortalama yönteminin başarısı, yerel yaklaşımlardan elde edilen sonuçlar ile karşılaştırılarak gösterilmiştir. Her iki yöntemden elde edilen sonuçlar karşılaştırılarak, detaylı olarak değerlendirilmiştir..