5 results
Search Results
Now showing 1 - 5 of 5
Article Türkiye’deki Sürdürülebilir Mavi Ekonomi ve Deniz Yönetişimi İmkanlarının Değerlendirilmesi: Bakanlıklar Düzeyinde Bir İnceleme(Karadeniz Doğa ve Çevre Derneği, 2024) Karlı, AygünKamu politikası yaklaşımı açısından değerlendirildiğinde denizel çevre politikaları, son on beş senedir önemini arttıran bir konu halini almıştır. Devletler, uluslararası örgütler, sivil toplum kuruluşları ve üniversitelerin ortak bir çözüm arayışı içerisinde oldukları temel konu ise okyanus ve denizlerdeki kirliliğin azaltılması ve okyanus ile denizlerden sürdürülebilir bir şekilde nasıl yararlanılacağıdır. Mavi büyüme ve mavi ekonomi kavramlarının 2000’lerin ortalarından itibaren öneminin artmasıyla birlikte okyanus ve denizlerden yararlanılma süreçlerine kamu politikaları açısından müdahale edilme gerekliliği de önemli bir süreç olarak ortaya çıkmıştır. Bu doğrultuda, kamu politikalarının yapıcısı ve uygulayıcısı olan kamu otoritelerinin balıkçılık, su ürünleri yetiştiriciliği, gemi yapımı/sökümü/geri dönüşümü, liman yönetimi, kıyı turizmi, denizel biyoçeşitliliğin korunması, iklim değişikliğinin etkileri, derin deniz maden araştırmaları ve denizel yenilenebilir enerji gibi pek çok konuyu içerisinde barındıran deniz politikalarını düzenleme, uygulama ve yönetme süreçleri de karmaşık bir yapıya neden olabilmektedir. Bu karmaşık yapının anlaşılabilmesi için, devletlerin ilgili yasal düzenlemeleri sonucunda ortaya çıkan sürdürülebilir mavi ekonomi ve deniz yönetişimi konularının araştırılması ve bu konu başlıkları çerçevesinde devletin ilgili birimlerinin yetki süreçlerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu süreçlerin incelenmesi, bu çalışmada, çevre politikası entegrasyonu kavramı çerçevesinde değerlendirilmiş ve Türkiye özelinde, bakanlıkların sürdürülebilir mavi ekonomi ve deniz yönetişimi konularındaki entegrasyonu incelenmiştir. Bu entegrasyonun incelenmesinin ön koşulu ise Türkiye’deki bakanlıkların sürdürülebilir mavi ekonomi ve deniz yönetişimi konusundaki görev alanlarının belirlenmesi ve çevre politikası entegrasyonu konusundaki kapasitelerinin ölçülmesidir. Son olarak, çevre politikası entegrasyonu çerçevesinde değerlendirilmiş olan Türkiye’nin sürdürülebilir mavi ekonomi ve deniz yönetişimi imkanları, Türkiye’deki denizel çevre politikalarının görev ve yetki karmaşası yaratıp yaratmadığı açısından da tartışılmıştır. Değerlendirmenin temel ölçütü olarak 1 Numaralı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ele alınmış ve bakanlıkların denizel çevre politikalarıyla ilişkili olarak sürdürülebilir mavi ekonomi ve deniz yönetişimi konularındaki görev ve yetki hususları ilgili kategorilere ayrılarak incelenmiştir.Book Part Sustainable Blue Economy Policy in Turkey: Challenges and Opportunities(Springer Nature, 2024) Karlı, AygünThe interest in the marine environment which plays an especially significant role in solving climate change and plastic pollution problems has shown itself with the formation of various concepts. Significant developments have been started in recent years in life below water, the 14th goal of the United Nations’ sustainable development goals. In this context, the sustainable blue economy concept put forward by the European Union for the oceans and seas is the last of these developments. In this section, the concept of sustainable blue economy has been evaluated together with its economic, political, and environmental aspects, and sectoral processes such as shipping, fishing, tourism, etc. have been exam ined in Turkey. The fact that Turkey has a coast to the Mediterranean and the Black Sea has brought it to a critical position in marine environmental policies. For this reason, both its position as a candidate country for the European Union and its role in African and Asian countries have necessitated studies on the maritime policies of Turkey. As a result, it is also essential for those who will work on this subject in the future to evaluate the processes of sustainable blue economy policies in Turkey with topics such as tourism, employment, shipping, fisheries, and pollution and to show the data on these issues in a systematic way.Article Küresel İklim Rejiminde Denizel Çevre Politikaları: Birleşmiş Milletler Taraflar Konferansı Kararlarına Dayalı Bir Değerlendirme(2025) Yıldız, Mete; Karlı, AygünBu çalışma, küresel iklim rejimi kapsamında denizel çevre politikalarının nasıl ele alındığını ve BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (BMİDÇS) taraflar konferansları (COP, CMP ve CMA) kararlarının bu politikalar üzerindeki etkisini incelemektedir. Denizel çevre, iklim değişikliğinin etkilerini en yoğun şekilde hisseden ekosistemlerden biridir ve bu bağlamda uluslararası politika kararlarının bu ekosistemlere yönelik etkileri büyük bir önem taşımaktadır. Makale, küresel iklim rejimi ve denizel çevre politikalarının tarihsel gelişimi, BMİDÇS ve bağlı anlaşmalar çerçevesinde değerlendirilmesi, COP kararlarının analizi ve denizel çevre politikalarıyla ilişkisini ele almaktadır. Ayrıca, Kyoto Protokolü (CMP kararları) ve Paris Anlaşması (CMA kararları) kapsamında alınan kararların denizel ekosistemlere etkisi de incelenmektedir. Çalışma, küresel iklim rejiminin okyanus ve denizlere olan etkisini anlamak amacıyla BMİDÇS tarafından alınan kararları belirli kategorilere ayırmakta ve sınıflandırmaktadır. Bunlar arasında deniz taşımacılığında karbon emisyonlarının azaltılması, küçük ada devletlerinin dirençliliği, deniz kıyılarının korunması ve planlanması, denizel biyoçeşitliliğin korunması, deniz su seviyesindeki yükselmenin önlenmesi, balıkçılık ve su ürünleri yetiştiriciliğinin sürdürülebilirliği, asidifikasyonun engellenmesi ve mavi karbon süreçlerinin geliştirilmesi gibi temel alanlar yer almaktadır. Makalenin bulguları, son yirmi yılda okyanus ve denizlerin iklim politikaları içindeki rolünün arttığını göstermektedir. COP kararlarında denizel çevre konuları giderek daha fazla yer almakta, ancak bu kararların bağlayıcılığının ve etkinliğinin sınırlı olduğu belirtilmektedir. Kyoto Protokolü kapsamındaki CMP kararlarında denizel çevre konularına yeterince odaklanılmadığı görülürken, Paris Anlaşması sonrasında CMA kararlarında bu konulara daha fazla vurgu yapıldığı saptanmıştır. Sonuç olarak, BMİDÇS ve bağlı konferans kararlarının denizel çevre politikaları üzerindeki etkisi giderek artmaktadır. Ancak, deniz ekosistemleri ve iklim politikaları arasındaki ilişkinin daha fazla vurgulanması, denizel çevreyi koruyacak bağlayıcı kararların alınması ve uygulamaya geçirilmesi gerekmektedir. Makale, gelecekteki BM iklim rejimi toplantılarında denizel ekosistemlere ilişkin kararların daha çok yer alabilmesi için politika yapıcılara önerilerde bulunmaktadır.Article Beyond Ethical Visibility: Rethinking Marine Life as Epistemic Figures in Posthumanism(LED Edizioni Universitarie, 2025) Karlı, AygünThis article explores how marine organisms can be reconsidered as epistemic figures within posthumanist thought. While posthumanism has advanced significant critiques of anthropocentrism, it has often privileged terrestrial animals and land-based metaphors in its rethinking of human-nonhuman relations. By contrast, many oceanic lifeforms – such as corals and “Pinna nobilis” – have remained epistemologically marginalized, ethically invisible, and conceptually under-theorized. This paper challenges the dominant frameworks that overlook marine beings whose bodies, temporalities, and ecological functions do not easily lend themselves to anthropomorphic identification. Drawing on feminist materialisms, critical posthumanist theories, and marine humanities, the article proposes an expanded oceanic posthumanism that foregrounds the ontological opacity, multispecies entanglements, and sensory alterities of sea creatures. Rather than treating marine life as passive matter or solely conservation targets, this study positions them as methodological provocations, inviting alternative imaginaries and forms of knowledge beyond terrestrial and ocular-centric paradigms.Article Struggles Over the Sea: Resistance and Blue Justice in Türkiye(Rasim Özgür Dönmez, 2026) Karlı, AygünThis article examines the emerging relevance of blue justice as an analytical lens for understanding socio-ecological conflicts in Türkiye’s marine environments. Although the concept remains largely absent from the country’s formal policy and academic debates, struggles across the Mediterranean, Aegean, Marmara, and Black Sea demonstrate how questions of distribution, recognition, and participation are embedded in everyday marine practices. Methodologically, the study combines qualitative documents analysis of policy and secondary sources with a region-based case study approach. The findings reveal that the contraction of small-scale fishing grounds, societal reactions to ecological collapse in the Marmara Sea, and contested energy projects in the Black Sea constitute distinct yet interconnected domains of marine injustice. The article highlights both the contradictions inherent in Türkiye’s alignment with blue economy agendas and the potential for blue justice to emerge as a critical framework for advancing more equitable and sustainable marine governance
