2 results
Search Results
Now showing 1 - 2 of 2
Article Kurumsallaşma Sürecinde Retorik Stratejilerinin Rolü: Türkiye'de Sigortacılık Sektörünün Kurumsallaşması Üzerine Niteliksel Bir Analiz(2015) Gökoğlu, Mustafa; Kırkbeşoğlu, Erdem; Tuzlukaya, ŞuleBu çalışmanın amacı, retorik stratejilerinin kurumsallaşma sürecindeki rolünü ve etkinliğini sınamaktır. Retorik stratejileri belirli sosyal olguların toplum içerisinde kurumsallaşması açısından bir süreklilik sergilemekte ve Pathos, Logos ve Ethos şeklinde sınıflandırılmaktadır (Aristotle, 1991). Bu açıdan bakıldığında toplumun önemli kesimlerini temsil eden kurumsal aktörler kullandıkları söylem yoluyla etkili metinler üretmekte ve savundukları sosyal olgulara dair düşüncelerin yayılımını sağlamaktadırlar. Çalışmada kurumsallaşmanın hangi retoriksel stratejiler eşliğinde gerçekleştiğini sınamak adına sigorta endüstrisi araştırma kapsamına alınmıştır. Farklı bağlamlarda farklı retoriklerin daha baskın olabileceği düşüncesine uygun olarak, çalışma sonucu ortaya konan bulgular, Türkiye'de sigortacılık sektöründeki kurumsallaşma sürecinin Pathos, Ethos ve Logos stratejileri şeklinde ardışık bir sıralamayı izlediğine işaret etmiştirArticle İnsan Kaynakları Uygulamalarının Algılanan Örgütsel Performansa Etkisi(2021) Kuzutürk, Belkıs; Kırkbeşoğlu, Erdem; Tuzlukaya, ŞuleGünümüz rekabet koşulları göz önünde bulundurulduğunda insan kaynakları uygulamaları gerek akademik gerekse de uygulama açısından değerlendirilsin, örgütler için ayırt edici bir unsur olarak kabul görmektedir. Etkili insan kaynakları yönetim ve uygulamalarının örgüt performansına doğrudan olumlu katkıları bulunmaktadır. İnsan kaynakları yönetimi, uyguladığı politikalar ve uygulamalar ile bireysel ve örgütsel hedeflerin başarımının eş zamanlı olmasında önemli rol üstlenmektedir. Geçen süreçte İKY uygulamalarını etkin bir şekilde sürdüren örgütler önemli kazanımlar elde etseler de birçok örgüt için tersine, kazanımlar istenilen düzeyde gerçekleşmemiştir. Aslında temel sorun İKY uygulamalarının içeriğiyle ilgili değildir. Özellikle kurumsallaşma düzeyi düşük birçok işletme yalnızca öykünmeci bir tavırla bu uygulamaları benimsemekte ve sonucu olarak performans artışı ve personel memnuniyeti sağlayamamaktadır. Diğer yandan kimi zaman performans artışı sağlayan birçok örgüt ise bunu başarısız İKY uygulamalarına rağmen sağlayabilmektedir. Bu nedenle çalışmamızda örgütsel performans kavramını karlılık veya verimlilik gibi somut çıktılar üzerinden değil çalışanların gözünden değerlendirmeyi amaçladık ve İKY uygulamalarının çalışan gözünden örgütsel performans üzerindeki etkisini sınadık. Elde edilen sonuçlar, insan kaynakları uygulamalarından işe alım, katılımcı karar alma, performans değerleme, ödüllendirme ve güçlendirme eylemlerinin örgütsel performans üzerinde anlamlı etkisi olduğu ortaya koyarken; uluslararası yazında etkisi olduğu kanıtlanan kurum içi eğitimler ve iş güvencesi değişkenlerinin herhangi anlamlı bir etki sağlamadığı sonucuna varılmıştır. Türkiye gibi çevresel belirsizliklerin yüksek olduğu bağlamlarda bu etkileşimin gerekçeleri yine bu çalışmada tartışılmıştır.
