Filters

2022 - 20232
Reset filters

Settings

Author: Ambarcıoğlu, Hasibe

Search Results

Now showing 1 - 2 of 2
  • Thumbnail Image
    Doctoral Thesis
    Charlotte Bronte'nin Villette (1853), Iris Murdoch'un Melekler Zamanı (1966), Jeanette Winterson'ın Tek Meyve Portakal Değildir (1985) Romanlarının Kristeva'nın Teorisine Göre Okunması
    (2023) Ambarcıoğlu, Hasibe; Aras, Gökşen
    Bu tezin amacı seçilmiş romanlarda abjeksiyon yüzünden krizde olan kadın kimliğindeki değişimin araştırılmasıdır. Kristeva bir bebeğin özne olmak ve sembolik düzene girip babanın kanununu kabul edebilmesi için 'abjeksiyon (iğrenme)' adı verilen bir süreçten geçerek, annesi ve kendi arasına sınır koyarak ondan ayrılması gerektiğini öne sürer. Metaforik olarak birinin kimliğini kaybetme korkusu anlamına gelen abjeksiyon kişinin kendine 'diğeri' olanı reddetmesi durumudur. Bu çalışmada Kristeva'nın kimlik teorisi, yani, abjeksiyon, melankoli, psikolojik kriz halindeki kadın karakterlerin kaybettikleri anneleriyle tekrar birleşme arzusu ile semiotik chora arayışları ve yeni bir kimlikle sembolik düzene uyum sağlamaları üç farklı dönemden üç romanla Villette (1853), Melekler Zamanı (1966), ve Tek Meyve Portakal Değildir (1985) açıklanacaktır. Bu romanlar kadın yazarların kriz içindeki kadın kimliğini ayrı perspektiflerden temsil etmede farklarını göstermek için özellikle seçilmiştir. Kristeva için, annelik ve semiotiği temsil eden kadınlar, erkek merkezli sembolik düzeni değiştiremezler, ama kimliğin yapılanması asla tamamlanmadığı için süreç içindeki ya da sorgulanan özneler olarak değişebilir ve bu romanlarda görüldüğü gibi sembolik düzende yerlerini alabilirler. Anahtar Kelimeler: Abjeksiyon (İğrenme), Kadın Kimliği, Kriz, Kristeva, Feminizm.
  • Thumbnail Image
    Article
    The Renovation of the Self by the Other in Iris Murdoch’s Carnivalesque The Italian Girl (1964)
    (2022) Ambarcıoğlu, Hasibe
    Bakhtin (1895-1975), who was a Russian literary critic and philosopher, has made significant contributions to the terminology of literary theory, such as dialogism, polyphony and carnavalism.He examined the works of Dostoevsky to unpack the difference between Dostoevsky’s oeuvre and the other homophonic, that is single voiced novels. In these novels, characters are set and fixed whereas Dostoevsky’s characters are unfinalizable and they are defined ‘by the word of the other, so that the plot is drawn within the interaction between the characters not by the authorial ideal. In his Rabelais and His World (1965), Bakhtin underlines two important terms, ‘carnival’ as a social institution and grotesque realism as a literary mode. Carnivalism is used to refer to the collectivity of the society, that is people forming a unity coming from different socioeconomic or racial backgrounds. Throughout a carnival, an individual is renewed by exchanging bodies through wearing masks and costumes. Here, the focus seems to be on the awareness of one’s sensual, material, bodily unity and community. By focusing on the body, Bakhtin combines the carnival with the grotesque which determines the carnival’s stress on the bodily changes through eating, evacuation and sexuality. Iris Murdoch (1919- 1999), who has unpredictable plots with characters from different layers of society and undermines the ideal civilized upper-class communities, has presented her reader with the themes of morality, good and evil in her novels. The aim of this paper is to read The Italian Girl (1964) using Baktinian criticism to interpret the renewal of her characters after they have connected the characters stigmatised as ‘the Other’ in the society, like the Jewish siblings who come from Russia and the Italian Girl, the governess of the family.