2 results
Search Results
Now showing 1 - 2 of 2
Master Thesis 1909 Tarihli Şehzade Ziyaeddin Efendi Köşkü (sokullu Köşkü) ve Değişiminin Mekansal Analizi(2023) Bildiş, Sadık Çağrı; Pfeıffer, ŞuleGeleneksel Türk konut mimarisinde önemli bir yere sahip ahşap kârgir yapılardan ve döneminin son örneklerinden biri olan, yapımına 1909 yılında başlanan Şehzade Ziyaeddin Efendi Köşkü (Sokullu Köşkü) İstanbul'un Kadıköy semtinde yer almaktadır. Şehzade Ziyaeddin Efendi Köşkü yapıldığı günden günümüze kadar değişik kişiler tarafından farklı amaçlarla kullanılmış ve son olarak 2013 yılında Yapı Merkezi tarafından restore edilmiştir. Bu tez çalışması kapsamında İstanbul ve Kadıköy'ün tarihi araştırılmış, köşkte etkisi olan mimari akımlar incelenmiştir. Köşkün mevcut durumu için alan çalışması yapılmış, gözlemler fotoğraflarla belgelenmiş, rölöve çizimleri ve restitüsyon projeleri incelenerek elde edilen bilgiler çalışma kapsamında kullanılmıştır. Ancak yapılan alan çalışması kapsamında bütün mekanlar araştırmacı tarafından fotoğraflanamamıştır. Köşkün mevcut halinin araştırmacı tarafından çekilebilen görselleri, Yapı Merkezi tarafından restorasyon çalışması öncesinde çekilen görselleri ile kapsamlı bir şekilde karşılaştırılmıştır. Dönemin ahşap yapılarından biri olan ve günümüze ulaşmış nadir köşkler arasında bulunan Şehzade Ziyaeddin Efendi Köşkü'nün mimarı kesin olarak bilinmemekle beraber Vedat Tek olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda köşkün mimar Vedat Tek ile ilişkisi, mimarın diğer yapıları ve el kitaplarında bulunan çizimlerle birlikte karşılaştırma yapılarak incelenmiştir. Ayrıca köşkün cephe ve mimari özellikleri dönemin diğer yapılarıyla da karşılaştırılmıştır. Bu çalışma ile daha önce hakkında herhangi bir akademik çalışma olmayan Ziyaeddin Efendi Köşkü'nün mevcut durumunun incelenerek özgün mimari tasarımına yönelik değerlendirmeler yapılması ve literatüre kazandırılması hedeflenmektedir.Master Thesis Geleneksel Yapım Teknikleri ve Mekan İlişkisi: Uzungöl ve Taşkıran Örnekleri(2015) Akbaş, Gamze; Özcan, ZühalTrabzon iline bağlı Taşkıran ve Uzungöl beldeleri, coğrafi bakımdan Doğu Karadeniz'in bölgeye özgü doğal ortamına sahiptir. Bölgedeki kırsal özellik beraberinde kendilerine özgü yapım tekniklerini getirmektedir. Bu doğrultuda, konutların özel bir mimari karaktere sahip olması söz konusudur. Bu tezde, Uzungöl ve Taşkıran aynı geleneksel malzemelere bağlı kalmalarına ve birbirlerine yakın mesafelerde bulunmalarına karşın, iki ayrı yörede ayrı tipte mekan kurgularının olduğu ve plan organizasyonlarında farklılıklar bulunduğu ve bu çeşitliliğin halen devam ettiği görülmüştür. Uzungöl ve Taşkıran'da bulunan konutların mekan kurguları ve konumlandıkları yerleri tespit edebilmek için bir çalışma alanı belirlenmiştir. Çalışma alanında bulunan geleneksel konutların karakteristik özelliklerini anlayabilmek için yapım teknikleri detaylı olarak incelenmiştir. Yapı kullanıcıları ile yaşam biçimleri hakkında birebir görüşme yapılarak, konut biçimlenmesine olan etkileri araştırılmıştır. Çalışma alanında belirlenen konutlarda, aynı yapı malzemelerinin yapım teknikleri bakımından birbirlerinden ayrılmaları sonucu, malzemelerin uygulanması aşamasında farklılıkların oluştuğu görülmüştür. Böylece, çalışma sonunda aynı malzeme kullanılarak farklı mekan oluşumlarının nasıl elde edildiği tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Trabzon Geleneksel Ev, Malzeme Kullanımı, Yapım Tekniği, Uzungöl, Taşkıran