19 results
Search Results
Now showing 1 - 10 of 19
Article Citation - WoS: 13Citation - Scopus: 13Evaluation of procedural and clinical outcomes of transcatheter aortic valve implantation: A single-center experience(Kare Publ, 2020) Karaduman, Bilge Duran; Kayaoğlu, Hüseyin Ayhan; Keleş, Telat; Bozkurt, Engin; Ayhan, HuseyinObjective: Transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is an established alternative to surgical aortic valve replacement. Our study aimed to evaluate the implementation of TAVI at our large-volume center, having an all-comer patient population with short and long-term follow-ups. Methods: This retrospective, single-center analysis included 556 consecutive patients with symptomatic severe aortic stenosis (AS) who underwent TAVI between July 2011 and December 2019. Results: The mean age of the entire population was 77.6±7.9 years, and 54.9% were women. The Society of Thoracic Surgeons (STS) mean score of the cohort was 6.0%±3.5%. The balloon-expandable valve (Sapien XT, Sapien 3; Edwards Lifesciences, Irvine, California) was the most frequently used valves in this cohort (94.6%). Transfemoral access was used in 96.3% of patients. Implantation success was achieved in 96.6% of cases. During the TAVI procedure, 7.2% of patients required permanent pacemaker implantation, with 37.5% in the Lotus valve group needing the most permanent pacemakers. The mean length of hospital stay for the entire cohort was 4.5±2.3 days. Overall, 22 (3.9%) in-hospital deaths occurred before hospital discharge. The mean follow-up period was 15.1±14.9 months for all patients, and a significant improvement was noted in all echocardiographic parameters and functional capacity. Paravalvular leak (PVL) was documented in 18.9% patients, mild in 17.9%, and moderate in 1% at discharge. No cases with severe PVL, necessitating additional procedures. The multiple logistic regression analysis revealed that sex, STS score, baseline SYNTAX score, bicuspid valve morphology, common femoral artery diameter, and post-TAVI PVL were independent predictors of overall mortality. Conclusion: To our knowledge, this study, which is the largest single-center real-world experience of TAVI in Turkey, demonstrated low complication rates with favorable short- and mid-term THV performance in patients undergoing TAVI.Article Citation - WoS: 6Citation - Scopus: 6Covid-19 Infection in Peritoneal Dialysis Patients: \ra Comparative Outcome Study With Patients on \rhemodialysis and Patients Without Kidney Disease(Aves, 2022) Kazancıoğlu, Rümeyza; Ozturk, Savas; Turgutalp, Kenan; Gürsu, Meltem; Arıcı, Mustafa; Oruç, Ayşegül; Ateş, Kenan; Odabas, Ali Riza; Bek, Sibel GökçayObjectives: There is limited data about coronavirus disease-19 (COVID-19) characteristics and results in peritoneal dialysis \r(PD) patients. This study aimed to investigate the characteristics and outcomes among PD patients and compare them with \rmatched hemodialysis (HD) patients and a control group without kidney disease.\rMethods: We included 18 PD patients and consecutive age- and gender-matched 18 HD and 18 patients without kidney \rdisease (control group) registered into the Turkish Society of Nephrology database including 1301 COVID-19 patients. We \rcompared demographic, clinical, radiological, laboratory data, and outcomes namely intensive care unit (ICU) admission, \rmechanical ventilation, mortality, and composite outcome (death and/or ICU admission).\rResults: ICU admission, mechanical ventilation, and mortality rates in PD patients (27.8%, 22.2%, and 22.2%, respectively) \rand the HD group (16.7%, 11.1%, and 16.7%, respectively) were higher than the control group (11.1%, 11.1%, and 5.6%, \rrespectively), but intergroup comparison did not reveal difference. A total of 11 (20.3%) patients had composite outcome \r(6 PD patients, 3 HD patients, and 2 patients in the control group). In Cox regression analysis, higher age and higher CRP level were related to increased risk of composite outcome. Adjusted rate of composite outcome in PD group was significantly higher than \rthe control group (P = .050). This rate was similar in HD and control groups (P = .30).\rConclusions: Combined in-hospital mortality and/or ICU admission of PD patients with COVID-19 was significantly higher than the control \rpatients. There is a need for careful surveillance of PD patients for infection signs and prompt treatment of COVID-19.Article Citation - WoS: 3Citation - Scopus: 5Investigation of the Effect of Hyperthyroidism on Endoplasmic Reticulum Stress and Transient Receptor Potential Canonical 1 Channel in the Kidney(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2021) Aykanat, Nuriye Ezgi Bektur; Şahin, Erhan; Kaçar, Sedat; Bağcı, Rıdvan; Karakaya, Şerife; Dönmez, Dilek Burukoğlu; Şahintürk, Varol; Bektur Aykanat, Nuriye Ezgi; Burukoğlu Dönmez, Dilek; Bektur, EzgiBackground/aim: Hyperthyroidism is associated with results in increased glomerular filtration rate as well as increased renin-angiotensin-aldosterone activation. The disturbance of Ca2+ homeostasis in the endoplasmic reticulum (ER) is associated with many diseases, including diabetic nephropathy and hyperthyroidism. Transient receptor potential canonical 1 (TRPC1) channel is the first cloned TRPC family protein. Although it is expressed in many places in the kidney, its function is uncertain. TRPC1 is involved in regulating Ca2+ homeostasis, and its upregulation increases ER Ca2+ level, activates the unfolded protein response, which leads to cellular damage in the kidney. This study investigated the role of TRPC1 in the kidneys of hyperthyroid rats in terms of ER stress markers that are glucose-regulated protein 78 (GRP78), activating transcription factor 6 (ATF6), (protein kinase R (PKR)-like endoplasmic reticulum kinase) (PERK), Inositol-requiring enzyme 1 (IRE1). Materials and methods: Twenty male rats were assigned into control and hyperthyroid groups (n = 10). Hyperthyroidism was induced by adding 12 mg/L thyroxine into the drinking water of rats for 4 weeks. The serum-free T3 and T4 (fT3, fT4), TSH, blood urea nitrogen (BUN), and creatinine levels were measured. The histochemical analysis of kidney sections for morphological changes and also immunohistochemical and western blot analysis of kidney sections were performed for GRP78, ATF6, PERK, IRE1, TRPC1 antibodies. Results: TSH, BUN, and creatinine levels decreased while fT3 and fT4 levels increased in the hyperthyroid rat. The morphologic analysis resulted in the capillary basal membrane thickening in glomeruli and also western blot, and immunohistochemical results showed an increase in TRPC1, GRP78, and ATF6 in the hyperthyroid rat (p < 0.05). Conclusion: In conclusion, in our study, we showed for the first time that the relationship between ER stress and TRPC1, and their increased expression caused renal damage in hyperthyroid rats.Key words: Hyperthyroidism, endoplasmic reticulum (ER) stress, transient receptor potential canonical 1 (TRPC1), kidney, ratArticle Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Karotis Arter Stentlemesinin Etkinliği ve Güvenliği: Tek Merkez Deneyimi(Kare Publ, 2020) Karaduman, Bilge Duran; Karaduman, Bilge Duran; Ayhan, Hüseyin; Ayhan, Hüseyin; Keles, Telat; Bozkurt, Engin; Karaduman, Bilge Duran; Ayhan, HüseyinAmaç: İnternal karotis arterdeki orta ve şiddetli darlıklar tüm inmelerin %10–15’ine neden olmaktadır. Bu çalışmada, üçüncü basamak bir referans merkezde karotis arter stentlemesinin (KAS) güvenliğini ve kısa dönem etkinliğini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Üçüncü basamak merkezimizde Ocak 2017 ile Mayıs 2018 arasında KAS uygulanan hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. KAS uygulanan 145 hasta çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 70.1±8.6 yıl idi ve tüm grubun %75.2’si erkek olup %37.9’unda hipertansiyon mevcuttu. Hastaların 81’i (%55.9) semptomatik, 64’ü (%44.1) asemptomatik olarak gruplandırıldı. Semptomatik hastalarda koroner girişimler daha çok KAS sonrası (%38.9) yapılırken, asemptomatik grupta ise KAS öncesi (%25.9) ve sonrasında (%25.9) benzer oranlarda yapıldığı görüldü ama gruplar arasında istatistiksel fark yoktu. Semptomatik hastalarda (%59.2), asemptomatik hastalarda (%78.7) olduğu gibi distal emboli koruyucu cihaz (EKC), proksimal EKC’ye göre daha fazla kullanıldı. Ancak proksimal EKC, semptomatik hastalarda asemptomatik hastalara kıyasla anlamlı olarak daha fazla kullanıldı. Hastane içi ölüm görülmedi ve tüm popülasyonda 5 (%3.4) hastada inme veya geçici iskemik atak (GİA) gözlendi. Asemptomatik grupta GİA veya inme gözlenmedi, semptomatik grupta 2 hastada (%2.4) inme ve 3 hastada (%3.7) GİA görüldü. Sonuç: Bu çalışma kabul edilebilir komplikasyon oranları ile KAS’ın güvenirliğini ve uygulanabilirliğini ortaya koymuştur. KAS prosedürü, deneyimli girişimciler tarafından optimal tıbbi tedavi altında, agresif risk modifikasyonu ile EKC kullanılarak, uygun hastalarda en az komplikasyonla gerçekleştirilmelidir.Article Main Outcomes of the Diyal-Tr Study: Regional\rdifferences of Mortality and Morbidity in Chronic\rhemodialysis Patients(Aves, 2022) Kızılırmak, Pınar; Ecder, Süleyman Tevfik; Ateş, Kenan; Arıcı, Mustafa; Sezer, Siren; Kaptanoğulları, Hakan; Arınsoy, Selim Turgay; Ecder, Tevfik; Arinsoy, TurgayObjective: Variations in care at national or global level may have an impact on the prognosis of patients on chronic hemodialysis.\rWe aimed to describe regional differences in all-cause mortality or cardiovascular morbidity in chronic hemodialysis\rpatients in Turkey.\rMethods: We enrolled 2461 patients who were initiated chronic hemodialysis in 93 centers in Turkey between January 27,\r2017, and February 09, 2018. We included 2-year follow-up data of 1877 patients in this prospective study. The primary\routcome, the rate of composite endpoint of all-cause mortality or cardiovascular morbidity, was compared between geographical\rregions. Secondary outcomes were the rates of hospitalization and infections.\rResults: In total, 552 patients (29.4%) developed the primary outcome. The highest and lowest rates of primary outcome\roccurred in the Mediterranean (34.5%) and Southeastern (26.5%) & Central Anatolian regions (26.5%), respectively, with no\rsignificant differences across regions (P = .82). Hospitalization events were detected in 377 patients (20.1%). The highest\rrate of hospitalization was detected in the Black Sea region (33.8%), and the lowest (7.6%) in the Southeastern region. The\rregions did not differ in hospitalization rates (P = .88). Infections occurred in 11.3% (n = 212) of the patients. The highest and\rlowest rates of infections occurred in the Aegean (18.2%) and the Southeastern (2.9%) regions, respectively. We detected\rsignificant difference between geographic regions (P = .02).\rConclusions: Our study showed that almost 3 in every 10 chronic hemodialysis patients reached the primary endpoint\rof all-cause mortality/cardiovascular morbidity during the 2 years of follow-up. The occurrence of this outcome does not\rseem to exhibit geographical variation across the country.Article Citation - WoS: 2Çocukluk Çağı Kanser Yaşayanlarında Nefrotoksisitenin İncelenmesi ve Glomerüler Filtrasyon Hızı Yöntemlerinin Karşılaştırılması(Dr Behcet Uz Cocuk Hastaliklari ve Cerrahisi, 2021) Erdem, Arzu Yazal; Emir, Suna; Çakar, Nilgün; Demir, Ahmet; Özyörük, Derya; Demir, Haci AhmetAmaç: Çocukluk çağı kanserlerinde artan sağkalım oranları, uzun süreli tedaviye bağlı yan etkilere ve geç nefrotoksisite için olası risk faktörlerine odaklanmaya yol açmıştır. Amacımız kanser tedavisi alıp iyileşen çocuklarda nefrotoksisiteyi belirlemek ve glomerül filtrasyon hızının hesaplanmasında tahmini glomeruler filtrasyon hızı ile kreatinin klirensinin birbiri ile uyumunu araştırmaktır. Yöntem: Sisplatin, karboplatin, ifosfamid ve/veya yüksek doz metotreksat ile kanser tedavileri tamamlanmış 59 çocuğun glomerüler ve tübüler disfonksiyonları değerlendirildi. Bulgular: Ortalama tanı yaşı 10,7±5,5 yıl (2,5-23), ortalama takip süresi 2,6±2,1 yıl (0,5-8) olan 59 hastanın %65’inde böbrek fonksiyon bozukluğu tespit edildi. Böbrek fonksiyon bozukluğunun en yaygın bulgusu azalmış glomeruler filtrasyon hızı (n:19, %32,2), artmış üriner β2-mikroglobulin atılımı (n:12, %20,4), ardından mikroalbuminuri (n:6, %10,1) idi. Kombine kemoterapi ile tedavi edilenlerde, yüksek doz metotreksat ile tedavi edilenlere göre istatistiksel anlamlı düşük tubüler fosfor reabsorbsiyonu saptandı. Serum sistatin-C ve Schwarz formülü ile hesaplanan tahmini glomeruler filtrasyon hızının birbiri ile tutarlı olduğu (r=0,563, p=0,00) bulundu. Sonuç: Çocukluk çağında kanser tedavisi alıp iyileşenlerde yüksek oranda böbrek komplikasyonlarının geliştiği gösterilmiştir. Çocukluk çağı kanser yaşayanlarında, Schwartz formülü veya sistatin-C ile tahmini glomerüler filtrasyon hızının hesaplanmasının kreatinin klirensiyle uyumlu olduğunu gösterdik. 24 saatlik idrar toplayamayan çocuklarda tahmini glomeruler filtrasyon hızı hesaplaması pratik bir yaklaşımdır.Article Citation - WoS: 9Citation - Scopus: 10Impact of Hospital-Acquired Acute Kidney Injury on Covid-19 Outcomes in Patients With and Without Chronic Kidney Disease: a Multicenter Retrospective Cohort Study(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2021) Ozturk, Savas; Turgutalp, Kenan; Arıcı, Mustafa; Çetinkaya, Hakkı; Altıparmak, Mehmet Rıza; Aydın, Zeki; Ateş, Kenan; Dolarslan, Mursıde Esra; Seyahi, Nurhan; Yıldız, Alaattın; Bora, FeyzaBackground/aim: Hospital-acquired acute kidney injury (HA-AKI) may commonly develop in Covid-19 patients and is expected to have higher mortality. There is little comparative data investigating the effect of HA-AKI on mortality of chronic kidney disease (CKD) patients and a control group of general population suffering from Covid-19. Materials and methods: HA-AKI development was assessed in a group of stage 3–5 CKD patients and control group without CKD among adult patients hospitalized for Covid-19. The role of AKI development on the outcome (in-hospital mortality and admission to the intensive care unit [ICU]) of patients with and without CKD was compared. Results: Among 621 hospitalized patients (age 60 [IQR: 47–73]), women: 44.1%), AKI developed in 32.5% of the patients, as stage 1 in 84.2%, stage 2 in 8.4%, and stage 3 in 7.4%. AKI developed in 48.0 % of CKD patients, whereas it developed in 17.6% of patients without CKD. CKD patients with HA-AKI had the highest mortality rate of 41.1% compared to 14.3% of patients with HA-AKI but no CKD (p < 0.001). However, patients with AKI+non-CKD had similar rates of ICU admission, mechanical ventilation, and death rate to patients with CKD without AKI. Adjusted mortality risks of the AKI+non-CKD group (HR: 9.0, 95% CI: 1.9–44.2) and AKI+CKD group (HR: 7.9, 95% CI: 1.9–33.3) were significantly higher than that of the non-AKI+non-CKD group. Conclusion: AKI frequently develops in hospitalized patients due to Covid-19 and is associated with high mortality. HA-AKI has worse outcomes whether it develops in patients with or without CKD, but the worst outcome was seen in AKI+CKD patients.Key words: Acute kidney injury, chronic kidney disease, Covid-19, hospitalization, mortalityReview Citation - WoS: 3Citation - Scopus: 4Akciğer Kanserinde İmmünoterapi ve Tedavide Multidisipliner Yaklaşım(Turkish Assoc Tuberculosis & Thorax, 2020) Karadurmuş, Nuri; Kaya, Akın; Göksel, Tuncay; Yılmaz, Ülkü; Tülek, NeclaAkciğer kanseri dünya genelinde kanserle ilişkili ölümlerin başlıca nedeniolmaya devam etmektedir. Son 20 yılda kanser biyolojisi ve patogenezi hakkındaki bilgiler artmış, immün kontrol noktası inhibitörleri (İKNİ) kullanımasunulmuş ve böylece solid kanserlerin tedavisinde önemli bir dönem başlamıştır. Bu derlemede; tedavide yenilikler, immünoterapi ve tedavide multidisipliner yaklaşım çerçevesinde akciğer kanseri ele alınmıştır. Küçük hücreli dışıakciğer kanseri (KHDAK) en sık görülen ve özellikleri nedeniyle İKNİ tedavisinden ideal olarak yararlanabilecek akciğer kanseri türü olması nedeniyleyazının odak noktasını oluşturmuştur. Bu derleme, akciğer kanseri tedavisindeimmünoterapi yaklaşımının göğüs hastalıkları başta olmak üzere tüm branşlarda multidisipliner farkındalığını artırmayı ve yönetimi hakkında bilgi sağlamayıamaçlayan ilk Türkçe derlemedir. Ayrıca bu derleme, KHDAK tedavisinde İKNİkullanımına ilişkin son klinik çalışmaların dikkat çekici sonuçlarını sunmasıaçısından önem teşkil etmektedir. İmmünoterapi kanser tedavisinde yeni bir dönem başlatmıştır ve İKNİ tedavisinin kendine özgü etki mekanizması yeni bazı advers olay grubunun ortaya çıkmasına nedenolmuştur, bunlar arasında pnömonitis özellikle önemlidir ve advers olaylar konusunda gerektiğinde hastaların ilgili uzmanlık dalları ilekonsülte edilmesi gerekmektedir. Akciğer kanserinde tedavi, hastanın özellikleri, histolojik özellikler, genetik durum göz önünde bulundurularak her bir hastaya özel planlanmalı ve akciğer kanserli bir hastanın tanısal değerlendirilmesi ve en uygun şekilde tedavisi içingöğüs hastalıkları, göğüs cerrahisi, tıbbi onkoloji, radyasyon onkolojisi, patoloji ve radyoloji uzmanlık dalları arasında işbirliği sağlanmalıdır. Bununla birlikte, aile hekimleri de akciğer kanserinin erken tanınmasında ve ayrıca hastalarını tütün bırakmayı teşvik ederekkanserin önlenmesinde önemli rol oynayabilirler. Ayrıca, toplumda farkındalık yaratmak ve erken tanı için akciğer kanseri yönündentarama çalışmaları yapmak hedeflenmelidirArticle Citation - WoS: 3Citation - Scopus: 3Characterization of Mesenchymal Stem Cells in Mucolipidosis Type Ii (i-Cell Disease)(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2019) Köse, Sevil; Kaya, Fatima Aerts; Kuşkonmaz, Bülent Barış; Çetinkaya, Duygu Uçkan; Aerts Kaya, Fatima; Uckan Cetinkaya, DuyguMucolipidosis type II (ML-II, I-cell disease) is a fatal inherited lysosomal storage disease caused by a deficiency of theenzyme N-acetylglucosamine-1-phosphotransferase. A characteristic skeletal phenotype is one of the many clinical manifestationsof ML-II. Since the mechanisms underlying these skeletal defects in ML-II are not completely understood, we hypothesized that adefect in osteogenic differentiation of ML-II bone marrow mesenchymal stem cells (BM-MSCs) might be responsible for this skeletalphenotype. Here, we assessed and characterized the cellular phenotype of BM-MSCs from a ML-II patient before (BBMT) and afterBM transplantation (ABMT), and we compared the results with BM-MSCs from a carrier and a healthy donor. Morphologically, wedid not observe differences in ML-II BBMT and ABMT or carrier MSCs in terms of size or granularity. Osteogenic differentiation wasnot markedly affected by disease or carrier status. Adipogenic differentiation was increased in BBMT ML-II MSCs, but chondrogenicdifferentiation was decreased in both BBMT and ABMT ML-II MSCs. Immunophenotypically no significant differences were observedbetween the samples. Interestingly, the proliferative capacity of BBMT and ABMT ML-II MSCs was increased in comparison to MSCsfrom age-matched healthy donors. These data suggest that MSCs are not likely to cause the skeletal phenotype observed in ML-II, butthey may contribute to the pathogenesis of ML-II as a result of lysosomal storage-induced pathology.Article Citation - WoS: 1Hemoroid Lastik Band Ligasyonu Komplikasyonlarının Yönetimi: Masif Rektal Kanama(Galenos Publ House, 2024) Gülen, Merter; Emral, Ahmet Cihangir; Ege, BahadırAmaç: Çalışmanın amacı, hemoroidal hastalıkta cerrahi dışı tedavi seçeneklerinden biri olan lastik band ligasyonunu (RBL) ve buna bağlı gelişen komplikasyonları irdelemektir. Morbiditesi nedeniyle önem arz eden masif rektal kanama komplikasyonunun yönetimini sunmaktır. Gereç ve Yöntem: Evre 1-2 ve 3 internal hemoroidal hastalık nedeniyle 2018-2022 yılları arasında kliniğimizde RBL yapılan 564 hasta retrospektif olarak irdelenmiştir. Gebelik durumu, geçirilmiş anorektal cerrahi, kronik karaciğer hastalığı ve antikoagülan kullanımı nedeniyle 72 hasta çalışma dışında bırakılmıştır. Hastaların 492’si çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm hastalara proktoloji ünitesinde detaylı anorektal muayene, 50 yaş üstündekilere ise kolonoskopik değerlendirme yapılmıştır. Hastaların demografik özellikleri, gelişen komplikasyonlar (minör/majör) ve uygulanan band ligasyon sayısı standardize edilmiş formlara kayıt edildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 33,4±11 (18-65) yıl olup, 385’i (%78,3) erkek, 107’si (%21,7) kadındı. Hastaların 39’una (%8) tek kadran, 448 hastaya (%91) iki kadran ve 5 hastaya üç kadran RBL uygulandı. RBL sonrası minör komplikasyonlar (anal ağrı, vazovagal semptomlar, minör rektal kanama, üriner retansiyon) yirmi hastada (%4) gelişirken, hastaların 4’ünde (%0,8) masif rektal kanama meydana gelmiştir. Masif rektal kanama gelişen hastaların hepsi acil şartlarda hospitalize edildi ve operasyona alındı. Bu hastaların birine 3 ünite, üç hastaya ise 4 ünite eritrosit transfüzyonu yapıldı. Sonuç: Hemoroidal band ligasyonu, hemoroidal hastalık tedavisinde güvenli ve etkili bir yöntemdir. Ancak hayatı tehdit edecek ciddi kanamalara yol açabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
