2 results
Search Results
Now showing 1 - 2 of 2
Review Hepatit B İnfeksiyonlarının İmmünopatogenezi(Bilimsel Tip Yayinevi, 2019) Tülek, NeclaHepatit B infeksiyonları tüm dünyada majör sağlık problemleri arasında olup, siroz ve hepatoselüler karsinomanın en önemli nedenidir.Tedavide gelişmelere rağmen henüz kronik hepatit B infeksiyonunda kür sağlanamamaktadır. Hepatit B infeksiyonlarında klinik sonuçinfeksiyonun alınma yaşı, viral yük ve konağın immün yanıtına bağlıdır. Akut hepatitlerde klinik seyir subklinik hastalıktan, anikterikhepatite, ikterik hepatite ve fulminant hepatite kadar değişebilirken, kronik hepatitlerde hastalığın seyri asemptomatik inaktif durumdankronik hepatite, siroz ve hepatoselüler karsinomaya kadar değişebilir. Hepatit B virüsü hepatositlerde sitopatik olmayarak çoğalır veklinik sendromların çoğu immün yanıt ile ilişkilidir. İmmün sistem aktivasyonu virüsün eliminasyonunu sağladığı gibi karaciğer hasarınada neden olur. Hepatit B patogenezinde hücresel immün yanıt özellikle de CD8+ T hücreler santral olmasına rağmen immün sistemindiğer komponentleri de katkıda bulunur. Kronik hepatitli hastalarda hem doğal hem de adaptif immün yanıt zayıflamış ve T hücreyanıtı tükenmiş durumdadır. İmmünopatolojideki mekanizmaların daha iyi anlaşılması, yeni etkin tedavi stratejilerinin geliştirilmesindeyararlı olacaktır.Article Tedavi Alan Kronik Hepatit B Hastalarında Serum Kantitatif Hbsag Düzeyi ile Viral Yük Arasındaki İlişkinin Araştırılması(Pamukkale University, 2020) Demirelli, Meryem; Tülek, Necla; Temoçin, Fatih; Yücel, Doğan; Erdinç, Fatma Şebnem; Ertem, Günay; Erdinc, SebnemAmaç: Yakın geçmişe kadar HBsAg sadece hepatit B enfeksiyonun tanısında kullanılırken, günümüzde serum HBsAg kantitasyonu (qHBsAg)’nun, hepatit B virüsü (HBV) enfeksiyonunun viral monitörizasyonunda kullanılabileceğine dair veriler artmaya başlamıştır. Bu çalışmada inaktif hepatit B taşıyıcıları ile kronik aktif hepatit B hastaları arasındaki qHBsAg ile HBV DNA düzeyleri karşılaştırılmış ve tedavi başlanmış hastalarda tedavi süresince qHBsAg ile HBVDNA seyri izlenerek aralarındaki ilişki değerlendirilmiştir. Gereç ve yöntem: Çalışma Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniği’nde yapılmıştır. Kronik hepatit B (KHB) tanısıyla tedavi alan 71 hasta ve inaktif HBsAg taşıyıcısı 74 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalarda serum qHBsAg düzeyleri Elecsys HBsAg II cihazı ile çalışıldı. Bulgular: Nükleoz(t)id analoğu ile tedavi edilen hastalarda 6. ve 12. aydaki serum qHBsAg düzeyi ile HBVDNA arasında pozitif yönde bir korelasyon görüldü ve her iki parametrenin altı ay ve bir yıllık izlemindeki düşüş istatiksel olarak anlamlı bulundu (qHBsAg 6ay p=0,03, qHBsAg 12 ay p=0,001, HBV DNA 6 ay p=0,001, HBV DNA 12 ay p=0,001). Peg-IFN tedavisi alan kronik hepatit B hastalarında ise serum qHBsAg düzeyi ile HBVDNA arasında tedavi başlangıcı ve 6. ayında anlamlı bir ilişki olmayıp tedavi sonunda pozitif yönde korelasyon görüldü. PEG-IFN tedavisi alan hasta grubunda ise qHBsAg seviyeleri ile HBV DNA arasındaki korelasyon tedavi sonunda anlamlı (p=0,01) olarak saptandı.
