4 results
Search Results
Now showing 1 - 4 of 4
Article Tip 2 Diyabetli Bireylerde Kardiyovasküler Hastalıklar Risk Faktörleri Bilgi Düzeyi ve Fiziksel Aktivite Seviyelerinin İncelenmesi(2021) Özel, Cemile Bozdemir; Arıkan, Hülya; Dağdelen, Selçuk; Kütükçü, Ebru Çalık; Karadüz, Beyza Nur; Kabakçı, Mevlana Giray; İnce, Deniz İnal; Karadüz-durukan, Beyza Nur; Inal-ınce, DenizAmaç: Tip 2 diyabetli bireylerde fiziksel aktivite kardiyovasküler hastalıklar risk faktörleri açısından önemlidir. Çalışmanın amacı, Tip 2 diyabetli bireylerde kardiyovasküler hastalıklar risk faktörleri bilgi düzeyi ve fiziksel aktivite seviyelerini değerlendirmekti.Yöntem: Çalışmaya 47 tip 2 diyabetli birey (yaş ortalaması: 50,80±5,61 yıl) dahil edildi. Vücut yağı biyoelektrik empedans analizi ile değerlendirildi. Kardiyovasküler hastalıklar risk faktörleri bilgi düzeyi, Kardiyovasküler Hastalıklar Risk Faktörleri Bilgi Düzeyi Ölçeği (0-28) ile değerlendirildi. Koroner arter hastalık risk faktörleri hesaplandı. Fiziksel aktivite seviyeleri yedi gün boyunca üç eksenli akselerometre ile ölçüldü.Bulgular: Kardiyovasküler hastalıklar risk faktörleri bilgi düzeyi ölçeği 20,69±3,86 puandı. Framingham risk skoru 8,85±3,06 olarak kaydedildi. Günlük ortalama adım sayısı 7195±3441,20 adım/gün olarak hesaplandı. Metabolik eşdeğer ile açlık kan glukozu (r=-0.381; p=0,018), vücut kütle indeksi (r=-0,665; p<0,001), bel çevresi (r=-0,381; p=0,018), vücut yağ yüzdesi (r=-0,554; p=0,002) ile ilişkiliydi. Kardiyovasküler hastalıklar bilgi düzeyi ortalamanın üzerinde bulundu. Sonuç: Tip 2 diyabetli bireylerde kardiyovasküler hastalıklar bilgi düzeyi ortalamanın üzerinde olmasına rağmen, bireylerin adım sayıları düşüktü. Tip 2 diyabetli bireyleri fiziksel aktivite konusunda bilinçlendirmeye ve adım sayısının yanı sıra aktivite şiddetine de odaklanarak fiziksel aktiviteyi arttırmaya yönelik uygulamalar amaçlanmalıdır.Article Citation - WoS: 2Citation - Scopus: 2The Relationship Between Lung Function, Exercise Capacity, Oxidant and Antioxidant Response in Primary Ciliary Dyskinesia and Cystic Fibrosis(Turkish J Pediatrics, 2024) Kartal, Yasemin; Ozel, Cemile Bozdemir; Cakmak, Aslihan; Ulu, Hazal Sonbahar; Ince, Deniz Inal; Tural, Dilber Ademhan; Sabuncuoglu, Suna; Özçelik, Uğur; Inal-ınce, Deniz; Budak, Murat; Arıkan, HülyaBackground. There is a need to identify the complex interplay between various physiological mechanisms in primary ciliary dyskinesia (PCD) and cystic fibrosis (CF). The study investigated the interaction between respiratory function, exercise capacity, muscle strength, and inflammatory and oxidant/antioxidant responses in patients with PCD and CF. Methods. The study included 30 PCD patients, 30 CF patients, and 29 age and sex-matched healthy subjects. Exercise capacity was assessed using the modified shuttle walk test (MSWT). Handgrip strength (HGS) was used to evaluate general muscle strength. Oxidative stress-inflammatory parameters were also assessed. Pulmonary function test was performed by spirometry. Regarding the forced expiratory volume in 1 second (FEV1) 1 ) z-score, patients with PCD and CF were subdivided into normal, mild, and severe/moderate groups. Results. Forced vital capacity (FVC) z-scores were lower in PCD and CF patients than controls. FEV1, 1 , FEV1/ 1 / FVC, peak expiratory flow (PEF), and forced mid expiratory flow (FEF 25-75% ) z-scores were lower in PCD than in the other groups. HGS was lower in both mild PCD and normal CF patients relative to the controls. MSWT distance was lower in severe/moderate PCD patients than controls. Catalase (CAT), glutathione S-transferase (GST), glutathione peroxidase (GPx), and malondialdehyde (MDA) levels did not differ significantly among the study groups, but superoxide dismutase (SOD) level in severe/moderate PCD, and glutathione (GSH) level in normal CF were higher than in controls. Interleukin-6 (IL-6) level was higher in patients with normal PCD and CF compared to the controls. IL-1 beta level was higher in PCD compared to controls. Additionally, correlations among these parameters were also determined in some patient groups. Conclusion. Homeostasis related to respiratory function, aerobic performance, muscle strength, inflammatory response, and oxidant/antioxidant balance were affected in PCD and CF. Evaluating these mechanisms together may contribute to elucidating the pathophysiology of these rare diseases.Article Citation - WoS: 1Ouas’li ve Koah’li Hastalarla Sağlıklı Kişiler Arasında Solunum Fonksiyonları, Fonksiyonel Kapasite ve Uyku Kalitesinin Karşılaştırılması(Galenos Publ House, 2020) Kütükçü, Ebru Çalık; Çalışkan, Hakan; Kılıç, Kübra; Yağlı, Naciye Vardar; Ertürk, Nurel; Sağlam, Melda; Arıkan, Hülya; Savcı, Sema; Inal-ınce, Deniz; Ardıç, Sadık; Vardar-yagli, NaciyeAmaç: Bu çalışmanın amacı Obstrüktif Uyku Apne sendromu (OUAS) ve Kronik Obstrüktif Akciğer hastalığı (KOAH) olan hastalarda solunum fonksiyonları, egzersiz performansı ve uyku kalitesini sağlıklı bireylerle karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya 17 OUAS’li hasta (12 erkek, 5 kadın), 24 KOAH’li hasta (20 erkek, 4 kadın) ve 20 sağlıklı birey (15 erkek, 5 kadın) katıldı. Solunum fonksiyonu ve kas kuvvet testleri yapıldı. OUAS ve KOAH’li hastalarda diz ekstansörleri, omuz abduktörleri ve el kavrama kuvveti dijital el dinamometresi kullanılarak ölçüldü. Egzersiz performansı 6 dakika yürüme testi (6DYT) kullanılarak, uyku kalitesi Pittsburgh Uyku Kalitesi indeksi (PUKİ) ile değerlendirildi. Bulgular: KOAH’li hastaların 6DYT mesafesi, 6DYT mesafesi (%), omuz abduktörleri kas kuvveti ölçülen ve yüzde değerleri OUAS grubuna göre anlamlı olarak düşüktü (p<0,05). PUKİ kayıtlarına göre OUAS hastalarının %58,8’inin, KOAH hastalarının %58,3’ünün ve sağlıklı bireylerin %15,0’inin uyku kalitesi zayıftı (p=0,006). OUAS ve KOAH grubunda PUKİ-uyku bozukluğu, gündüz fonksiyon bozukluğu, alışılmış uyku etkinliği alt boyutları ve toplam PUKİ skorları sağlıklı bireylerden daha yüksekti (p<0,05). Sonuç: Bu çalışma, hem OUAS hem de KOAH hastalarında uyku kalitesinin olumsuz etkilendiğini ve sağlıklı bireylere göre OUAS ve KOAH hastalarında uyku bozukluğu ve gündüz fonksiyon bozukluğunun arttığını ve alışılmış uyku etkinliğinin azaldığını göstermiştir.Article Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Noninvaziv Mekanik Ventilasyon Desteği Olan ve Olmayan Akut Solunum Yetmezliğinde Fonksiyonel Bağımsızlık ve Kas Kuvveti(Turkey Assoc Physiotherapists, 2020) Çakartaş, Şahveren; İnce, Deniz İnal; Savcı, Sema; Topeli, Arzu; Yağlı, Naciye Vardar; Sağlam, Melda; Kütükçü, Ebru Çalık; Calik Kutukcu, Ebru; Inal-ınce, Deniz; Vardar-yagli, Naciye; Güçlü, Meral Boşnak; Inal Ince, Deniz; Vardar Yagli, NaciyeAmaç: Akut solunum yetmezliği (ASY) sürecinde kas zayıflığı gelişimi sıktır. Bu çalışmanda yoğun bakımda ASY nedeni ile tek başına standart medikal tedavi (SMT) ve SMT’ye ek olarak noninvaziv mekanik ventilasyon (NIV) uygulanan olgularda kas kuvveti ve fonksiyonel bağımsızlığı karşılaştırılmak amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya ASY ile izlenen 32 olgu (19 NIV ve 13 SMT) dahil edildi. Olguların özellikleri kaydedildi. Periferal kas kuvveti için Medical Research Council Skalası (MRC) kullanıldı ve el kavrama kuvveti ölçüldü. Fonksiyonel bağımsızlık düzeyi Barthel İndeksi (Bİ) ile değerlendirildi. Sonuçlar: NIV grubunda proksimal kas kuvveti (omuz abduktorleri) distal ekstremite kas kuvvetinden (el bileği ekstansorleri) anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,030). Her iki grupta, proksimal alt ekstremite kas kuvveti (kalça fleksiyonu), distal ekstremite kas kuvveti (ayak bileği)’nden anlamlı olarak daha azdı (p=0,002). NIV grubunun Bİ toplam puanı SMT grubundan anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,016). Bİ puanı, MRC toplam puanı (r=0,633) ve el kavrama kuvveti (r=0,629) ile ilişkiliydi (p<0,05). Tartışma: ASY nedeni ile NIV uygulanan hastalarda fonksiyonel bağımsızlık ve distal kas kuvveti ile karşılaştırıldığında proksimal kas kuvveti olumsuz yönde etkilenmektedir. Yoğun bakımda rehabilitasyon uygulamalarında zayıflık veya fonksiyonel kısıtlılığın hastaların uygun fonksiyon görmesini engelleyebileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
