Türkiye’de Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Alanında, Öğrenci, Akademisyen ve Klinisyen Bakış Açısıyla Kanıta Dayalı Uygulamanın Yeri: Pilot Çalışma

Abstract

Amaç: Kanıta dayalı uygulama (KDU), yüksek kaliteli klinik araştırmalara ve uygulamalara dayanan bir yöntemdir. Dünya Fizyoterapi Konfederasyonu’na göre KDU eğitimi fizyoterapi uygulama önerilerinin başında gelmelidir. Çalışmamızın amacı Türkiye’de fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında, öğrenci, akademisyen ve klinisyen bakış açısıyla KDU’nun yerini ve önündeki engelleri araştırmaktır. Yöntem: Çalışma pilot çalışma olarak planlanmıştır. Çalışma süresince ulaşılabilecek bütün fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında olan öğrenci, akademisyen ve klinisyenler ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Değerlendirmede 28 sorudan oluşan “KDU Ölçeği” ve çalışmacılar tarafından hazırlanan KDU konusundaki görüşler, bilgi seviyesi, önündeki engellerin sorgulandığı bir form kullanılmıştır. Çalışma verileri web tabanlı bir form oluşturularak toplanmıştır. Bulgular: Çalışmamız 44 öğrenci, 22 akademisyen ve 31 klinisyen olmak üzere toplam 97 kişi ile gerçekleştirilmiştir. KDU’yu engelleyen faktörler cevaplarında “Order (tedavide hekim talimatı) almak” öğrencilerde %51,06, akademisyenlerde ve %31,57 klinisyenlerde %33,33 oranla ilk engel olarak belirtilmiştir. KDU ölçeği toplam puanları üç grup arasında karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklar olduğu tespit edilmiştir (p=0,000). Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına bakıldığında farklı alanlarda bulunan fizyoterapistlerin KDU bilgi ve tutumlarının farklılıklar gösterdiği fakat ortak olarak Türkiye’de fizyoterapi ve rehabilitasyon alanında, öğrencilerin, klinisyenlerin ve akademisyenlerin KDU zorlaştırıcılarının başında “Order almak” faktörünün olduğu görülmüştür.