Browsing by Author "Tirkeş, Seha"

Now showing 1 - 18 of 18

Akrilonitril-bütadien-stiren Barit Kompozitlerinin Mekanik ve Termal Özellikleri
(2017) Madkour, Salma Alı; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Geniş uygulama alanlarına sahip olması nedeni ile akrilonitril-bütadien-stiren polimeri ile ilgili gerek mekanik gerek ise termal vb. özelliklerini geliştirmek adına çalışmalar halen devam etmekte. Yürütülen bu çalışmada akrilonitril-bütadien-stiren polimerine barit karıştırılarak kompozitler hazırlanmıştır. Hazırlıma sürecinde çift vidalı (aynı yönde dönen) mikro-karıştırıcı ve laboratuvar tipi enjeksiyon cihazı kullanılmıştır. Kompozitler hazırlanırken baritin kütlece oranları %5, %10, %15 ve %20 olarak seçilmiştir. Üretilen kompoiztler uygun test metotları ile karakterize edilmiştir. Bu testler çekme testi, darbe testi, dinamik mekanik analiz, erime akış indisi ve taramalı elektron mikroskobudur.
Akrilonitril-bütadien-stiren Perlit Kompozitlerinin Mekanik ve Termal Özellikleri
(2017) Alghadı, Aıah Mohamed Mohd; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Akrilonitril-bütadien-stiren kopolimerinin fiziksel, morfolojik ve ısısal özelliklerinin geliştirilmesi ile ilgili çalışmalar halen sürmektedir. Bu çalışmada, perlit akrilonitril-bütadien-stiren matrisi içinde katkı maddesi olarak kompozit üretimi için kullanılmıştır. Aynı yönlü çift vidalı ekstrüder ve laboratuvar tipi enjeksiyon kalıplama cihazları, sırasıyla kompozitlerin hazırlanması ve test numunelerinin üretimi için kullanılmıştır. Perlit ekleme oranları %2.5, %5, %10 ve %15 şeklinde ayarlanmıştır. Mekanik, ısısal, reolojik ve morfolojik karakterizasyonlar sırasıyla, çekme ve darbe testleri, dinamik mekanik analiz, eriyik akış indisi ve taramalı elektron mikroskopi teknikleri ile gerçekleştirilmiştir.
Asidik Pomza Tozu ile Katkılandırılmış Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerinin Hazırlanması ve Karakterizasyonu
(2017) Alaq, Sanaa Alı E.; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Akrilonitril-bütadien-stiren polimerinin fiziksel, termal ve reolojik özelliklerinin geliştirilmesi çalışmaları bu polimerin sahip olduğu geniş uygulama alnından dolayı halen ilgi çekmektedir. Bu çalışmada akrilonitril-bütadien-stiren matrisine asidik pomza tozu ilave edilerek kompozitler hazırlanmıştır. Kompozit hazırlama işlemi aynı yönde dönüş yapan çift vidalı mikrokarıştırıcı ile gerçekleştirilmiş ve test numuneleri enjeksiyon kalıplama ile elde edilmiştir. Asidik pomza parçacıklarının besleme oraları sırası ile %5, %10, %15 ve %20 olarak seçilmiştir. Hazırlanan kompozitlerin karaterizasyonları, çekme dayanımı testi, darbe testi erime akış indisi, dinamik mekanik analiz ve taramalı elektron mikroskobu ile yapılmıştır. Test sonuçlarına göre, kompozitler arasında en yüksek artış % 15 AP eklenmesi ile gözlenmiştir. Bu kompozisyon, ABS/AP kompozitleri için en uygun olarak belirlenmiştir.
Citation - WoS: 13
Citation - Scopus: 15
Atomistic Engineering of Chemiluminogens: Synthesis, Properties and Polymerization of 2,3-Dihydro Scaffolds
(Springer/plenum Publishers, 2017) Algi, Melek Pamuk; Tirkeş, Seha; Oztas, Zahide; Cihaner, Atilla; Tirkes, Seha; Cihaner, Atilla; Algi, Fatih; Tirkeş, Seha; Cihaner, Atilla; Chemical Engineering; Chemical Engineering
Two chemiluminescent compounds containing 2,5-di(thien-2-yl)pyrrole and pyridazine units, namely 5,7-di(thiophen-2-yl)-2,3-dihydro-1H-pyrrolo[3,4-d]pyridazine-1,4(6H)-dione (5) and 6-phenyl-5,7-di(thiophen-2-yl)-2,3-dihydro-1H-pyrrolo[3,4-d]pyridazine-1,4(6H)-dione (6), were successfully synthesized and electrochemically polymerized. The compounds have chemiluminescent properties and glow in the presence of hydrogen peroxide in basic medium. The intensity of the glow can be increased dramatically by using Fe3+ ions, hemin (1.0 ppm) or blood samples (1.0 ppm) as catalyst. The compounds 5 and 6 have one well-defined irreversible oxidation peak at 1.08 V and 1.33 V vs Ag/AgCl, respectively. Electrochemical polymerization of both 5 and 6 were carried out successfully by repeating potential scanning in the presence of BF3. Et2O in an electrolyte solution of 0.1 M LiClO4 dissolved in acetonitrile. The electronic band gaps (E-g) of the polymers P5 and P6 were found to be 2.02 eV and 2.16 eV, respectively. On the other hand, the corresponding polymers are electroactive and exhibited electrochromic features.
Barit ve Bentonit Eklenmiş Düşük Yoğunluklu Polietilen Kompozitlerinin Mekanik ve Fiziksel Karakterizasyonu
(2018) Elkawash, Hesham Mohammed S; Tirkeş, Seha; Hacıoğlu, Fırat
Bu tez çalışmasında, bentonit (BNT) ve barit (BRT) olarak iki farklı dolgu maddesi düşük yoğunluklu polietilen (LDPE) içerisine ekstrüzyon işlemi ile eklenmiştir. BRT and BNT yüzeylerine, polimer matrisi ile uyumlarını artırmak amacıyla silanlama işlemi uygulanmıştır. Dolguların yüzey karakteristikleri infrared spektroskopisi (FTIR) ile incelenmiştir. LDPE bazlı kompozitler, her bir dolgu maddesi için %10 sabit konsantrasyonunda hazırlanmıştır. Test numuneleri enjeksiyonlu kalıplama kullanılarak hazırlanmıştır. Eklentisiz LDPE ve kompozitlerinin mekanik, ısısal-mekanik, eriyik-akış ve morfolojik karakterizasyonları sırasıyla, çekme ve darbe testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), eriyik akış indisi (MFI) testi ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Test sonuçları göstermiştir ki, yüzey işlemleri, BNT ve BRT'nin LDPE matrisine işlem uygulanmamış olanlara kıyasla daha iyi yapışmasından dolayı kompozitlerin son özelliklerini arttırmıştır. LDPE'nin çekme ve darbe dayanımları, depolama modülü ve camsı geçiş sıcaklığı, silanlanmış dolgular ile yükselmiştir. MFI testinden çıkarım yapılmıştır ki, BRT ve BNT eklemeleri, LDPE'nin eriyik akış hızında belirgin bir değişim ile sonuçlanmamıştır. Kompozitlerin SEM analizine göre, silanlama uygulanmış BNT ve BRT içeren örnekler homojen dağılım sergilerken işlenmemiş BNT ve BRT takviyeli kompozitlerde bu dolguların polimer matrisine zayıf yapışmalarından ötürü bağ açılmaları gözlenmiştir.
Bentonit ile Katkılandırılmış Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerinin Mekanik ve Termal Özellikleri
(2017) Alhallak, Laylay Mustafa Almurabıt; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Akrilonitril-bütadien-stiren polimerinin geniş uygulama alanlarından dolayı fiziksel, termal ve reolojik özellklerini geliştirmeye yönelik çalışmalar halen devam etmektedir. Bu çalışmada Akrilonitril-bütadien-stiren matrisine bentonite eklenerek kompozit hazırlanmıştır. Kompozitlerin hazırlanması işlemleri çift vidalı (aynı yönde dönen) mikro-karıştırıcı ile yapılmıştır. Testler için kullanılacak numunelerin hazırlanması da laboratuvar tipi enjeksiyon ile gerçekleştirilmiştir. Akrilonitril-bütadien-stiren polimerinin içerisine eklenen bentonit oranları %5, %10, %15 ve %20 olarak seçilmiştir. Elde edilen kompozitlerin karakterizasyonları çekme ve darbe testleri, dinamik mekanik analizleri, erime akış indisi ve taramalı elektron mikroskobu ile gerçekleştirilmiştir.
Criteria for Developing Web-Based Instruction
(2015) Çağıltay, Nergiz; Shuaıb, A. Braini; İşgör, Belgin S.; Tirkeş, Seha
Web-Based Instruction (WBI) has become popular and provides several educational alternatives. But due to lack of face-to-face communication, it is crucial that WBI provide interactivity and motivation for students. This paper introduces Criteria for Developing Web-Based Instruction that evaluates interactivity and motivation for a WBI chemistry course. The Criteria are comprehensive and objective so that it can be used to evaluate any WBI course. Based on the Criteria, the paper selects a WBI site and implements it to first year students. The result according to the criteria mentioned in the paper.
Donör-akseptör Düzeninde Yeni Bir Bileşik Grubununtasarımı, Sentezi ve İletken Polimerlerinin Uygulama Alanları
(2011) Cihaner, Atilla; Tirkeş, Seha; Atak, Samed
-
Elyaf Yüzeyine Uygun İşlemler Uygulanarak Poliüretan Elastomer Jut Elyaf Eko-kompozitlerinin Mekanik ve Fiziksel Özelliklerinin Geliştirilmesi
(2017) Salem, Tuffaha Fathe Salem; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Bu çalışmada, kesik jut elyaf (JF) örneklerine, alkali (Na), silan(Si) ve eko-tip epoksi reçine(EP) ile yüzey işlemi uygulanmıştır. Jut elyafların yüzey özellikleri FTIR ve EDX analizleri ile incelenmiştir. JF katkılanmış polyiüretan elastomer (TPU) kompozitleri eriyik karıştırma ile hazırlanmıştır. JF yüzey işlemlerinin TPU bazlı eko-kompozitlerin mekanik, sönümleme, eriyik-akış ve morfolojik özellikleri sırasıyla, çekme ve Shore sertik testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) teknikleri uygulanarak ortaya çıkarılmıştır. Mekanik test sonuçları göstermiştir ki silan and epoksi uygulanmış JF, eklentisiz TPU'nun çekme dayanımı ve çekme modülünü arttırmıştır. TPU'nun kopmada uzaması, tüm çeşitteki JF eklenmeleri ile bariz şekilde düşmüştür. Bütün yüzey işlemleri TPU'nun sertlik değerinde artış ile sonuçlanmıştır. Mekanik test sonuçlarına benzer şekilde, Si-JF ve EP-JF içeren kompozitler depolama modülünde yükselme göstermişlerdir. TPU'nun camsı geçiş sıcaklığı (Tg), JF eklemeleri ile daha yüksek sıcaklıklara ulaşmıştır. JF eklemeleri, saf TPU'nun MFI değerinde artışa neden olmuştur. SEM mikrofotoğraflarına gore, silan ve epoksi uygulanmış JF, TPU içerisinde homojen dağılım göstermiş ve yüzeyleri polimer fazı ile kaplanmıştır.
Feldspar ve Kuvars Minerallerine Yüzey İşlemleri Uygulanmasının Elastomerik Poliüretan Esaslı Kompozitlere Etkisi
(2022) Bouzmane, Hajar; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Bu tez çalışmasında, kuvars ve feldspat minerallerine (Eczacıbaşı Esan, İstanbul, Türkiye'den satın alınan) silan modifikasyonlarını içeren yüzey işleme yöntemleri, polimer matris ile uyumlu bir mineral yüzeyi elde etmek için uygulandı. Minerallerin yüzey özellikleri Fourier dönüştürülmüş kızılötesi spektroskopisi (FTIR) yöntemi ile kimyasal analiz ve yüzey işlevselliği kullanılarak incelenmiştir. Termoplastik poliüretan-TPU (Ravago Petrochemicals, İzmir, Türkiye tarafından tedarik edilir), eriyik karıştırma tekniği ile bozulmamış ve modifiye edilmiş minerallerle birleştirildi. TPU bazlı kompozitler, her katkı maddesi için ağırlıkça %10'luk sabit bir ilave miktarında üretildi. Köpek kemiği şeklindeki test numuneleri, bir enjeksiyon kalıplama işlemi kullanılarak hazırlandı. TPU ve kompozitlerin mekanik, termo-mekanik, eriyik akışı ve morfolojik karakterizasyonları sırasıyla çekme ve Shore sertlik testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), eriyik akış indeksi (MFI) ölçümleri ve taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yapılmıştır. . Test verileri yardımıyla saf ve modifiye minerallerle doldurulmuş kompozitlerin bulguları karşılaştırılarak yüzey işlemlerinin etkileri tartışılmıştır.
Genişletilebilir Grafit Eklenmiş Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerin Mekanik, Isısal ve Morfolojik Özellikleri
(2017) Cırmad, Hussam Mohamed S.; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Bu tez çalışmasında, akrilonitril-bütadien-stiren (ABS) kopolimeri genişletilebilir grafit (EG) ile %5, %10, %15 ve %20 dört farklı konsantrasyonda karıştırılmıştır. ABS/EG kompozit örnekleri laboratuvar ölçekli mikro-karıştırıcı ve sonrasında enjeksiyonlu kalıplama prosesi ile hazırlanmıştır. Kompozitlerin mekanik, ısısal-mekanik, eriyik-akış ve morfolojik karakterizasyonları, sırasıyla çekme and darbe testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi and taramalı elektron mikroskopisi (SEM) ile gerçekleştirilmiştir. Çekme, darbe ve DMA test sonuçlarına göre, ABS'nin çekme dayanım ve depolama modülü EG miktarı ile arttırılmıştır. Ancak, yüzde uzama ve darbe dayanım değerleri EG eklenmesi ile düşme eğilimi göstermektedir. MFI testine göre EG eklenmesi, ABS'nin MFI değeri ve işlenebilirliğini çok fazla etkilememiştir. Kompozitlerin SEM mikro-resimleri incelendiğinde, EG plakalarının bütün yükleme oranlarında iyi dağılım sergilediği görülmektedir. %15 ve %20 EG içeren ABS kompozitleri, hazırlanan kompozitler içinde en uygun olarak belirlenmiştir.
Gümüş Nanoparçacıkların Yüklendiği Polianilin-titanyum Dioksit Nanokompozit Malzemenin Hazırlanması ve Çevre Islahında Kullanımı
(2020) Elbuzedı, Mohamed; Kaya, Murat; Tirkeş, Seha
Son yıllarda, birçok tekstil endüstrisinin atık sularındaki zehirli ve kanserojen organik boyalardan kaynaklanan çevre kirliliği insan sağlığı için ciddi bir sorundur. Bu nedenle, atıklardaki bu boyaların giderilmesi, bu çevresel sorunun çözülmesinin bir yoludur. Bu zehirli moleküllerin zehirli olmayan bileşenlere ayrışmasını sağlamak için olası yöntemler, adsorpsiyon, ters ozmoz, çökeltme ve koagülasyon-flokülasyondur. Bununla birlikte, bu tekniklerde daha fazla işlem uygulama ihtiyacı vardır ve maliyet-etkin değildir. Bu sorunu çözebilecek çeşitli yöntemler arasında, son derece reaktif anyonları (O2−) ve radikalleri (•OH) içeren Gelişmiş Oksidasyon Süreçleri (AOP'ler), atık su arıtımında potansiyel kullanımları nedeniyle büyük ilgi görmüştür. Bu reaktif oksijen türleri, yarı iletken fotokatalizörler tarafından UV veya görünür ışığa maruz kaldıktan sonra salınır. ZnO, Fe2O3, SnO2, CdS, TiO2, vb. gibi çok sayıda yarı iletken katalizör, fotokatalizlemedeki benzersiz özellikleri nedeniyle atık sudaki organik boyaları uzaklaştırmak için kullanılmıştır. Güneş ışığına dayalı fotokatalitik aktivite, çevre ıslahında kullanım için önemli bir kapasiteye sahiptir. Bununla birlikte, görünür ışınlama altında, değerlik ve iletkenlik bantları arasındaki büyük enerji farkı nedeniyle yarı iletken fotokatalizörlerin yetersiz aktivitesi hala uygulanmalarını engellemektedir. Birçok araştırmacı, güneş ışığının görünür kısmından en fazla verim elde etmek için yarı iletken fotokatalizörlere metal ve ametal iyonlarla katkılama veya eş-katkılama yaparak bant boşluklarını azaltmak için mücadele etmiştir. Metal oksit yarı iletkenlerinin yanı sıra, fotokatalizleme için görünür ışık kullanan konjüge polimer esaslı fotokatalizörler de son zamanlarda ortaya çıkan seçeneklerdir. Düşük toksisitesine, daha stabil olmasına ve düşük maliyetine ek olarak polianilin (PANI), görünür ışık aralığında yüksek soğurma katsayısına sahiptir ve üzerinde bulunan yük taşıyıcıları da yine yüksek mobiliteye sahiptirler. Ayrıca PANI, foton aydınlatması altında hem güçlü bir elektron verici hem de çok iyi bir delik alıcı malzemedir. Fotokatalitik aktiviteyi arttırmak için altın ve gümüş gibi asal metal modifikasyonları yapılabilir. Asal metal modifikasyonu, polimerin yüzeyi üzerinde yüzey plazmon rezonans etkisinin oluşumuna neden olur. Fotokatalitik malzeme yüzeyinde üretilen elektronik alan, fotokatalitik verimdeki artışın temel faktörü olarak bilinen yük (elektron-boşluk) ayırma verimliliğini artırabilir. Ag, Au ve Pt gibi metal nanoparçacıklar, fotokatalitik malzemelere eklendiğinde, yüzey elektronlarının bir arada yaptığı osilasyonlar nedeni ile oluşan yüzey plazmon rezonanstan dolayı e--h+ çiftlerinin ömrü artar. Buna ek olarak, polimer üzerinde biriken asal metaller, foton kaynaklı oluşan yük taşıyıcıların yeniden birleşme merkezleri olarak davranabilirler, bu da bu yüklerin fotokatalizör üzerinde yeniden birleşme oranlarında bir azalmaya neden olur. Metal nanoparçacıklar arasında, gümüş esaslı olan, e--h+ çiftlerinin yeniden birleşme oranlarındaki azalmayı etkileyen 320 ila 450 nm dalga boyunda yüksek yüzeyli plazmonları nedeniyle çoğunlukla tercih edilmiştir. Bu çalışmada, gümüş nanoparçacıklarla donatılmış, manyetik özelliği olan polianilin-titanyum dioksit nanoparçacık kompozit malzemesi (MNP-PANI-TiO2-AgNP) kimyasal polimerleşme sonrası sıvı emdirimi ve indirgenme işlemi ile güneş ışığı altında etkin görev yapabilecek bir katalizör hazırlanmaya çalışılmıştır. MNP-PANI-TiO2-AgNP kompozit malzemesinde bulunan her bileşenin katalitik aktiviteye olan etkisinin anlaşılması için, yalın PANI, manyetik nanoparçacıklı PANI (MNP-PANI) ve TiO2 ve manyetik nanoparçacık eklenmiş PANI (MNP-PANI-TiO2) kompozitleri aynı prosedürler uygulanarak hazırlanmıştır. Bundan sonra, hazırlanan kompoiztler, PANI-AgNPs, MNP-PANI-AgNPs ve TiO2-AgNPs oluşturmak için gümüş nanoparçacıklar ile donatıldılar. Hazırlanan katalizörlerin karakterizasyonları, Taramalı Elektron Mikroskopisi (SEM), Transmisyon Elektron Mikroskopisi (TEM), Enerji Dağıtıcı X-ışını Spektroskopisi (EDX), X-ışını Fotoelektron Spektroskopisi (XPS) ve Endüktif Olarak Bağlı Plazma Optik Emisyon Spektroskopisi (ICP) kullanılarak yapıldı. -OES). TiO2 nanoparçacıklarının (P25), yalın PANI, MNP-PANI, MNP-PANI-TiO2, TiO2-AgNPs, PANI-AgNPs, MNP-PANI-AgNPs ve MNP-PANI-TiO2-AgNPs kompozitlerine ait fotokatalitik aktiviteler güneş ışığı kullanarak metilen mavisinin (MB) bozulmasının takibi ile araştırıldı. Sonuçlara göre, aralarında MNP-PANI-TiO2-AgNPs kompozit malzemesi, 40 dakika içinde boyanın % 99'unun bozunmasını sağlayarak gelişmiş bir katalitik aktivite göstermiştir. Bu nedenle, görünür ışıkta aktif olabilen yüksek verimli ve stabil fotokatalizör, PANI üzerine AgNPs, MNP ve TiO2 nanoparçacıkları ilave edilerek, çevreci ve hızlı yöntemler kullanılarak elde edildi.
Karbon Elyaf ile Güçlendirilmiş Akrilonitril-bütadien-stiren Kompozitlerin Mekanik, Isısal ve Morfolojik Özellikleri
(2017) Ahmed, Shan Abdulalazız Ahmed; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Bu tez çalışmasında, kısa karbon elyaf (CF) takviye edilmiş akrilonitril-bütadien-stiren (ABS) bazlı kompozitler hazırlanmıştır. CF için %5, %10, %15 ve %20 şeklinde dört farklı ekleme oranı kullanılmıştır ve en uygun konsantrasyon saptanmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak, CF kaplama yüzeyi ve kaplamanın kompozitlerin temel özelliklerine etkisi çalışılmıştır. Karakterizasyonlarda, kompozitlerin mekanik, ısısal-mekanik, eriyik-akış ve morfolojik performansları baz alınmıştır. Test sonuçlarına göre, ABS'nin özellikleri CF eklemeleriyle ile artmıştır. Mekanik test sonuçları yardımıyla, %10 ve %15 yükleme oranları ABS/CF kompozitleri için en uygun düzey olarak saptanmıştır. Kaplanmış CF içeren kompozitler, kaplanmamışlardan daha iyi sonuçlar sergilemiştir. MFI testi göstermiştir ki; ABS'nin işlenebilirliği CF katılımıyla etkilenmemiştir. Kompozitlerin SEM resimleri incelendiğinde, kolayca anlaşılmaktadır ki; CF kaplama yüzeyi sayesinde CF yüzeyleri polimer matris ile çevrilmiştir ve kaplanmamış CF içeren ABS kompozitlerinde ayrılmalar oluşmuştur.
Keten Elyaf ve Bazalt Elyaf İçeren Poli(laktik Asit) Hibrit Eko Kompozitlerin İncelenmesi
(2017) Eselını, Najah Hashmı N.; Tirkeş, Seha; Tayfun, Ümit
Bu çalışmada, poly(laktik acid) (PLA) keten elyaf (FF) ve basalt elyaf (BF) ile tek başlarına ve birlikte hibrit formlarında eklenerek güçlendirilmiştir. BF ve FF içeren PLA eko-kompozitler, % 30 sabit karıştırma oranında çift vidalı mikro-karıştırıcı kullanılarak hazırlanmıştır. Test numuneleri, laboratuvar ölçekli enjeksiyon kalıplama ile şekillendirilmiştir. Kompozitlerin mekanik özellikleri, ısısal-mekanik karakteristikleri, akış davranışları ve morfolojik özellikleri sırasıyla çekme, Shore sertlik, darbe testleri, dinamik mekanik analiz (DMA), erime akış indisi (MFI) testi ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) tekniği ile incelenmiştir Mekanik test sonuçları, hibrit kompozitlerde BF miktarı arttıkça çekme dayanımı, yüzde uzama, elastik modül ve darbe dayanımı değerlerinin arttığını göstermektedir. Bunun aksine, FF eklenmesi ters etki sergilemektedir; bu değerler FF konsantrasyonu arttıkça gözle görülür şekilde düşmektedir. Diğer bir yandan, yüksek FF yüklemelerinde bir miktar fazla sertlik değerleri saptanmaktadır. DMA analizi göstermektedir ki, BF eklenmesi PLA'nın camsı geçiş sıcaklığını bir derece arttırırken hibrit ve FF içeren kompozitlerde bu sıcaklığı daha düşük değerlere kaydırmaktadır. Mekanik test sonuçlarına benzer şekilde kompozitlerin depolama modülleri BF konsantrasyonu ile artmakta, FF eklenmiş kompozitlerde belirgin düşüşler saptanmaktadır. MFI testi sonuçları, tek başlarına FF ve BF eklemeleri PLA'nın MFI değerinde sırasıyla dört ve iki kat artışa neden olduğunu göstermektedir. Hibrit kompozitler, PLA/FF ve PLA/BF kompozitlerinin MFI değerlerinin arasında ortalama değerler sergilemektedir. SEM analizine göre, basalt elyaflar PLA matrisi içinde keten elyaflara kıyasla daha homojen dağılım göstermektedir.
Kimyasal Işıl-ışıma Özelliğine Sahip Heterosiklik Monomerlerin ve İletken Polimerlerinin Sentezlenmesi ve Uygulama Alanları
(2008) Cihaner, Atilla; Önal, Ahmet M.; Tirkeş, Seha; Atılgan, Nurdan; Köksel, Bahar
-
Polikarbonat Cam Fiber-mika Hibrid Kompozitlerin Hazırlanması ve Karakterizasyonu
(2017) Alhaj, Ibrahım Alsadıg Mohammedkhaır; Tirkeş, Seha
Polikarbonatın fiziksel özelliklerinin geliştirilmesi, kullanım alanının oldukça geniş olmasından dolayı, hala araştırmacılar için ilgi çeken bir konudur. Bu çalışmada polikarbonat, cam elyaf ve mika kullanılarak ayrı ayrı ve hybrid olacak şekilde güçlendirilmiştir. Kompozitlerin hazırlanması, çift burgulu ekstrüder kullanılarak gerçekleştirildi. Test numuneleri, laboratuvar tipi enjeksiyon-kalıplama cihazı ile 280 oC'de hazırlandı. Tek bileşenli kompozit için cam elyaf ve mika katkılandırma oranları 5%, 10%, 20%, and 30% olarak seçildi. Hibrid kompozitler için ise toplam katkı oranı 30% olacak şekilde düzenleme yapıldı. Buna göre hibrid kompozitlerdeki katkılandırma oranları, mika/cam elyaf için sırasıyla 5/25,10/20, 20/10, 25/5 değerlerinde tutuldu. Elde edilen kompozitlerin karakterizasyonu için çekme testi, darbe testi, eriyik akış indeksi testi, diferansiyel taramalı kalorimetre analizi ve taramalı electron mikroskobu (SEM) yöntemleri kullanıldı. Sonuçlar incelendiğinde; mika için en düşük katkılama oranı olan % 5 konsantrasyonunda en iyi değerler saptanırken, cam elyaf içeren kompozitlerde ise en iyi sonuçlar optimum değer olan % 20 oranında saptanmıştır. Bu konsantrasyonların kompozitler içerisinde artışı, SEM mikrografiklerinde de görüldüğü üzere eklentilerin topaklanmasına ve PC matrisi içerisinde homojen dağılımın azalmasına sebebiyet vermiştir.
Polilaktid Esaslı Biyobozunur Kompozitlerde Doğal Bir Katkı Maddesi Olarak Genişletilmiş Perlit Mineralinin Kullanımı
(2024) Aksoy, Erkan; Tirkeş, Süha; Tayfun, Ümit; Tirkeş, Seha
Polilaktit (PLA), tıptan paketlemeye kadar çeşitli uygulamalarda kullanılan, doğal kaynaklardan elde edilen ve biyolojik olarak parçalanabilen bir polimerdir. Bu çalışmada, biyokompozitler, doğal bir dolgu malzemesi olan perlit mineralinin (PER) biyolojik olarak parçalanabilen bir PLA matrisi ile %2.5, %5, %10 ve %15'lik ekleme oranlarında harmanlanarak hazırlanmıştır. Geliştirilen kompozitlerin işlenme, mekanik, erime akışı ve morfolojik özelliklerini belirlemek için kompozit numuneler üzerinde karıştırma kuvveti ölçümleri, çekme, Shore sertliği, darbe testleri, erime akış indisleri (MFI) ve taramalı elektron mikroskobu (SEM) değerlendirmeleri yapılmıştır. Çekme testi verileri incelendiğinde, perlit yüklemeleri ile çekme mukavemeti ve % uzama parametrelerinde ufak düşüşler görülmüştür. Perlit tozunun dahil edilmesi, PLA'nın darbe dayanımı değerini önemli ölçüde azaltmıştır. Yüksek miktarda PER içeren kompozitler, yüksek sertlik değerleri göstermiştir. MFI sonuçları analiz edildiğinde, PER ilavesinin PLA polimerinin erime akış özelliklerini arttırdığı bulunmuştur. Düşük PER miktarlarında, SEM mikrografları, PER partiküllerinin PLA fazında homojen bir şekilde dağıldığını ortaya çıkarmıştır. Kompozit morfolojisindeki partikül homojenliği, kompozitlerdeki PER yükleme oranı arttıkça bozulmuştur. Genel sonuçlara göre kompozitler arasında en yüksek performans %2,5 PER içeren numunede elde edilmiş ve bu numunenin PLA esaslı biyokompozit malzeme amaçlı uygulamalar için en uygun seçenek olduğu değerlendirilmiştir.
Termoplastik poliüretan nanokompozitler ve hibrit kompozitlerin hazırlanması ve karakterizasyonu
(2017) Mohammed, Salma A.taher; Tirkeş, Seha
Termoplastik poliüretanın (TPU) fiziksel özelliklerinin geliştirilmesi uygulama alanının genişliğinden dolayı bilim adamlarının halen ilgisini çekmektedir. Bu çalışmada poliüretan matris polyhedral oligomerik silseskuioksan (POSS), halloysite nanotüp (HNT) ve hibrit formları ile karıştırılmıştır. Kompozitlarin hazırlanması çift vidalı mikrokarıştırıcı ile 210 oC'de, test numuneleri ise laboratuvar ölçekli enjeksiyonlu kalıplama cihazı ile yapılmıştır. TPU/POSS ve TPU/HNT nanokompozitleri için yüzde kompozisyonları sırasıyla 0.5%, 1.0%, 1.5%, and 2.0% olarak hazırlanmıştır. TPU/POSS-HNT hibrit kompozitlerinin yüzdeleri sırasıyla (0.5%, 0.5%), (1.0%, 1.0%), (0.5%, 1.5%), (1.5%, 0.5%) şeklindedir. Hazırlanan kompozitlerin karakterizasyonları çekme testi, darbe testi, erime akış indeksi testi, sertlik testi, dinamik mekanik analiz ve taramalı elektron mikroskopisi yöntemleri ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre en iyi çekme dayanımına en düşük oranda 0.5% HNT içeren kompozitte rastlanmıştır. En yüksek darbe dayanımı 0.5% oranında POSS içeren kompozitinde görülmüştür. POSS nanoparçacıklar TPU matrisi içinde en düşük yükleme oranında (0.5%) homojen şekilde karışmıştır. Daha fazla POSS eklenmesi aglomerasyon oluşumuna neden olmuştur. HNT ve POSS nanoparçacıklarının, TPU/ 0.5% POSS 0.5% HNT hibrit kompozitlerinin mikro-resimlerinde iyi karıştığı görülmektedir. SEM fotoğrafları incelendiğinde, bunların TPU matris içindeki homojenizasyonu, POSS ve HNT konsantrasyonu arttıkça azalmaktadır.