The Right to Reasoned Judgment in Respect of the Practice of the Criminal Chambers of the Court of Cassation of Turkey -an Analysis between the Present and the Future-

Abstract

The wish to know which is a part of the characteristic feature of any human-being paved the way for the question of “Why?”. Eagerness to know leads to reason which is crucially important both socially and judicially. Hence, it is possible to state that the desire to know consequently reason has evolved into human right at the level of both national and international over time and it has also been safeguarded as the right to a reasoned judgment by both national and international law. The right to a reasoned judgment is recognised by the European Court of Human Rights’ case laws as the most significant component of the right to a fair trial arising from Article 6 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms (The European Convention on Human Rights). In addition to this, Constitutional Court of Turkey also developed case laws put an emphasis on that the right to a reasoned judgment is one of the cornerstones of the right to legal remedy enshrined by Article 36 of the Constitution of Republic of Turkey. As for the Court of Cassation of Turkey, the Court has just decided to abandon its current practice of writing style its judgments which is fairly far away to serve the right to a reasoned judgment. For this reason, the Court of Cassation constituted a Commission which undertook the duty to prepare a guide convenient to meet the requirements of the right to a reasoned judgment in national and international law. The aim of this paper is to analyse the Guide prepared by the Commission in respect of its sufficiency to meet the expectations of the right to a reasoned judgment on the lines of the right to a fair trial by comparing to the current practice of the Court of Cassation.İnsanoğlunun yaradılışının temelini teşkil eden “bilme” arzusu, “Neden?” sorusunun doğmasına yol açmıştır. Sosyal ilişkilerin de temelinde yatan bilme hakkı nedeniyle gerekçe, sosyolojik anlamda olduğu gibi hukukî anlamda da önem arz eder. Nitekim, bu önemi nedeniyle gerekçe, zaman içinde evrilerek gerek ulusal gerekse ulusla- rarası düzeyde temel bir insan hakkı statüsüne kavuşmuş ve hem ulu- sal hukuk hem de uluslararası hukuk tarafından gerekçeli karar hakkı olarak güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesiiçtihatlarıyla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinde yer alan adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak kabul edi- len gerekçeli karar hakkı, Anayasa Mahkemesi tarafından geliştirilen uygulama ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36 ncı maddesinde yer alan bir temel hak olan hak arama hürriyetinin bir unsuru olarak kabul edilmiştir. Yargıtay tarafından, gerekçeli karar hakkının gerekli- liklerini karşılamaktan uzak mevcut karar yazım tekniğinin terk edil- mesine karar verilerek oluşturulan Yargıtay Ceza Daireleri ve Ceza Genel Kurulu Kararları Yazım Rehberi kapsamında belirlenen esaslar çerçevesinde, gerekçeli karar hakkı dolayısıyla adil yargılanma hakkı açısından gelinecek noktanın, Yargıtayın mevcut uygulaması kıyasla- narak tespiti amacıyla bu çalışma gerçekleştirilmiştir.