Yüksek Lisans Tezleri

Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.14411/23

Browse

Search Results

Now showing 1 - 3 of 3
  • Master Thesis
    Sanal Eğitimde Kullanıcı Deneyimi Faktörleri
    (2024) Ataş, Gülşah; Topallı, Damla
    Bu tezde, Sanal Gerçeklik ve Artırılmış Gerçeklik teknolojilerini kullanan diş hekimliği eğitimi programlarının kullanıcı deneyimi üzerindeki etkisinin derinlemesine bir analizi yapılmıştır. Tezin ilk amacı, kullanıcının Sanal Gerçeklik veya Artırılmış Gerçeklik gibi sistemlerle etkileşimlerinde en önemli rol oynayan kullanıcı deneyimi faktörlerini tanımlamaktı. Çeşitli Sanal Gerçeklik uygulamalarında kullanıcı deneyimini etkileyen dokuz temel faktörü ortaya çıkaran sistematik bir inceleme çalışası yapıldı. Bu çalışmanın sonucunda etkileşim, kullanılabilirlik, sürükleyicilik, teknolojinin benimsenmesi, duygu, mevcudiyet, deneyimin sonucu, muhakeme ve yeterlilik faktörleri elde edildi. Ayrıca, diş hekimliği öğrencilerine eğitimlerinde Artırılmış Gerçeklik kullanımına ilişkin görüş ve algılarını değerlendirmek amacıyla bir anket uygulandı. Anket üzerine temel eksen faktör analizi yapıldı ve üç temel faktör ortaya çıkarıldı: bilgi ve sonuç, duygusal derinlik ve kullanım kolaylığı. Bilgi ve sonuç faktörü altında deneyim sonucu, muhakeme ve yetelilik faktörleri gruplandı. Duygusal derinlik faktörü altında duygu, etkileşim, mevcudiyet ve sürükleyicilik faktörleri gruplandı. Kullanım kolaylığı faktörü, teknolojinin benimsenmesi ve kullanılabilirlik faktörlerinden oluştu. Son olarak, temel eksen faktör analizinden elde edilen üç faktör arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için Pearson korelasyon katsayısı hesaplandı.
  • Master Thesis
    Yazılım Test Seviyelerinin Uygulanması: Yazılım Sektöründe Bir Örnek Çalışma
    (2024) Onat, Kübra Korkmaz; Topallı, Damla
    Yazılım test seviyeleri, kusurları ve hataları erken tespit ederek, yazılımın kararlılığını artırarak, gereksinimlere uygunluğu doğrulayarak, kullanıcı memnuniyetini artırarak ve yazılım kusurlarıyla ilgili maliyet ve riskleri azaltarak yazılım kalitesinin güvence altına alınmasında çok önemli bir rol oynar. Hataların zamanında tespit edilmesi durumunda, yazılım geliştirme sürecinin daha erken bir aşamasında, geliştirilen yazılım daha kaliteli olacak ve sistem arızası riskleri azalacaktır. Ek olarak, test seviyeleri sistem bileşenlerinin birlikte doğru şekilde çalışmasını sağlar ve bu da yazılımın güvenilirliğinin artmasına yol açar. Bir diğer önemli husus, yazılımın kullanıcı beklentilerini karşılamasını, amaçlanan işlevsellik ve performansı karşılamasını sağlamaktır. Bu nedenle, oluşturulan yazılımın kalitesi, Yazılım Geliştirme Yaşam Döngüsü'ndeki (SDLC) test seviyelerinin uygun şekilde uygulanmasından doğrudan etkilenir. Literatürde dört ana test düzeyi tartışılmaktadır: bireysel birimleri veya bileşenleri test etmek için birim testi, farklı bileşenler ve modüller arasındaki etkileşimleri ve arayüzleri test etmek için entegrasyon testi, sistemi bir bütün olarak test etmek için sistem testi ve test etmek için kullanıcı kabul testi. Yazılımın kullanıcının gereksinimlerine ve beklentilerine uygun olması. Buna göre bu araştırmanın temel amacı literatürde önerilen test seviyelerini ve yöntemlerini gözden geçirmek, bunların yazılım kalitesi üzerindeki etkilerini anlamak ve bu test seviyelerinin yazılım endüstrisinde nasıl kullanıldığını analiz etmektir. Bu doğrultuda Yazılım Sektöründen on yazılım uzmanıyla yarı yapılandırılmış bir görüşme gerçekleştirilmiştir. Mülakat soruları arasında yazılım kalitesine en çok hangi test seviyelerinin katkı sağladığı, mevcut projelerinde hangi test seviyelerinin kullanıldığı, projelerinde kullanılan test stratejisi, test stratejisi seçimini hangi faktörlerin etkilediği ve kimlerin kullandığı yer almaktadır. Testleri yapan geliştirici veya bağımsız bir ekibin bu konuda daha iyi olduğu görülmüştür. Elde edilen sonuçların, yazılım sektöründe test seviyelerinin uygulanması ve projelerin belirli alanları için test seviyelerinin yazılım kalitesi açısından ne kadar etkili olduğu konusunda fikir vermesi beklenmektedir.
  • Master Thesis
    Metaverse Teknolojilerinin Diş Hekimliğinde Temporomandibular Eklem Eğitimi Üzerine Etkisi
    (2024) Kızılkaya, Servet Burak; Topallı, Damla
    Temporomandibular Eklem (TME), konuşma ve çiğneme aktiviteleri için hayati önem taşıyan, ağız ve diş hastalıklarının tedavisinde önemli olan karmaşık bir yapıdır. Radyologlar, diş hekimleri ve ortodontistler TME ile ilgileniyor. Ancak karmaşık yapısı nedeniyle diş hekimlerinin hastaların TME davranışlarını görselleştirmesi ve anlaması zor olabilir. Eklem diski, mandibular ve temporal eklem kemikleri arasındaki menteşelenme ve kayma hareketlerini kolaylaştıran TME'nin önemli bir bileşenidir. Karmaşık anatomik bileşenler ve ilgili ilişkiler nedeniyle TME sorunlarının teşhis edilmesi zordur. TME yapılarının ve hareketlerinin görselleştirilmesi, bunları öğrenirken zorlayıcı olabilir. Diş hekimliği öğrencilerine etkili bir öğrenme deneyimi sağlamada geleneksel diş hekimliği eğitim yöntemlerinin yeterli olamayabileceği görülmektedir. Bu tezde, insan TME'sinin anatomik yapılarını 3 boyutlu sanal ortamda simüle eden bir öğretim sistemi oluşturarak bu konuyu ele almayı amaçlayan bir çalışmadır. Bu çalışmada simülasyonlar, TME'nin karmaşıklıklarının anlaşılmasını potansiyel olarak kolaylaştırabilecek bir metavers kullanıcı arayüzüne sahip VR gözlükleri aracılığıyla sunulmaktadır. Bu çalışmada TME davranışlarını simüle etmek için insan vücudu bileşenleri kullanılarak sanal bir model geliştirilmiştir. Çalışma, amaçlanan sanal model özellikleri ve kullanıcı etkileşimleri de dahil olmak üzere, inşa edilen sistemin özelliklerini açıklamaktadır. Çalışma, sanal simülasyon modeli, diğer öğrenciler ve eğitmenlerle olan etkileşimleri de dahil olmak üzere, Metaverse tabanlı sınıftaki öğretmen ve öğrenci kullanıcılarının deneyimlerini detaylandırmaktadır. Bu çalışmada, TME kurslarına metaveri ile zenginleştirilmiş bir eğitim ortamı sağlamak için senkronize veya senkronize olmayan öğrenme modellerini kullanan ilk durumdur. Çalışmanın bulguları gelecekte sanal gerçeklik ve meta veri etkileşimlerini birleştiren sınıfların etkili bir şekilde planlanması için bir model sağlıyor. Sonuçlar, öğrencilerin TME'nin işlevlerini çeşitli bakış açıları ve açılardan deneyimlemelerine ve gözlemlemelerine olanak tanıyan, üç boyutlu sanal ortamlarda gelişmiş TME anatomik yapısı ve fonksiyonel simülasyon için metaverse teknolojilerinin geliştirilebileceği fikrini desteklemektedir. Aynı zamanda tek bir sanal sınıfta, simüle edilmiş sanal yapılar üzerinde işbirliği yapmalarına ve dünyanın dört bir yanından akranları ve profesyonellerle tartışmalar yapmalarına olanak tanır. Anahtar Kelimeler: Çene Eklemi, Metaverse, Sanal Gerçeklik, Dişçilik Eğitimi.