Hilary Mantel'in Every Day Is Mother's Day (1985), Doris Lessing'in Beşinci Çocuk (1988) ve Jodi Picoult'nun Cam Çocuk (2009) Eserlerinde Annelerin Engelli Çocuk Yetiştirme Deneyimi

Abstract

Bu tez, Hilary Mantel'in Every Day is Mother's Day (1985), Doris Lessing'in Beşinci Çocuk (1985) ve Jodi Picoult'nun Cam Çocuk (2009) adlı eserlerinde engelli çocukların annelerini incelemeyi amaçlamaktadır. Engelli çocukların annelerinin karşılaştığı zorluklar ele alınırken, annelik deneyimleri ve çocuklarıyla olan ilişkileri, ailelerde babaların rolleri, engelliliğin temsili ve romanların geçtiği zamanlardaki sosyal, eğitim ve sağlık hizmetlerinin işlevleri de tartışılacaktır. Bu tez engelli çocukların annelerinin yaşadığı zorlukların, esasen, toplumsal düzenin ataerkil yapısından kaynaklandığını ve bu düzenin büyük ölçüde engelsiz heteroseksüel erkek bireyler için tasarlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, tez annelik ve feminist engelli çalışmalarını temel almakta olup, Judith Butler'ın Performativite Kuramı ve Rosemarie Garland Thomson'ın Feminist Engellilik Kuramına referansla bir inceleme gerçekleştirmektedir. Butler'a göre toplumsal cinsiyet rolleri, tekrar eden pratikler sonucunda şekillenir ve norm olarak kabul edilir; dolayısıyla doğal değil, toplumsal olarak inşa edilmiştir. Garland Thomson ise engelliliğin fiziksel değil, toplumsal olarak inşa edildiğini öne sürer. Bu yüzden, bireyleri engelli kılan fiziksel ya da bilişsel farklılıklar değil, toplumun engelsiz bireyler için tasarlanmış yapıları olduğu savunulmaktadır. Bu çalışma, geleneksel aile yapısı içinde annelerden ideal annelik sergilemelerinin beklendiğini ve bu durumun annelerin omuzlarına ağır bir yük olduğunu öne sürmektedir. Ayrıca, engelli bir çocuğa annelik etmenin, aile içi dinamikler ve toplumsal yapı göz önünde bulundurulduğunda, çok daha fazla zorluk içerdiği tartışılmaktadır. Seçilen romanlar aracılığıyla, bu tezin, engelli çocukların annelerinin karşılaştığı zorlukların temelinde toplumsal normların yattığını ve bu normların, anneleri çocuklarının birincil bakım sağlayıcısı olarak konumlandırdığını ve, bunun yanı sıra, babaların aile içindeki yokluğu ve sosyal, eğitim ve sağlık hizmetlerinin yetersizliği, annelerin çocuklarını yetiştirirken daha fazla zorluk yaşamasına neden olduğunu bulmayı amaçlar.This dissertation aims to examine difficulties of mothering disabled children in Hilary Mantel's Every Day is Mother's Day (1985), Doris Lessing's The Fifth Child (1985) and Jodi Picoult's Handle with Care. By exploring the difficulties of mothers of disabled children as well as focusing on their motherhood and relationship with their children, the role of the fathers in the families, the representation of disability, and the function of social, education and healthcare services this dissertation aims to show that the difficulties mothers of disabled children have stem from the patriarchal order of the systems which are mainly designed for non-disabled straight male citizens of society. Therefore, this dissertation employs the theoretical frameworks of motherhood and disability referring to Judith Butler's Performativity Theory and Rosemarie Garland Thomson's Disability Theory. According to Judith Butler, gender roles are formed and accepted as norms as a result of repeated practices, so these roles are not natural, which makes them socially constructed. Parallel with Butler, Garland Thomson argues that disability is not physical but socially constructed, which means that it is not people's physical or cognitive disabilities that make them disabled, but the society designed for non-disabled individuals. Therefore, the dissertation claims that mothers aim to practice perfect motherhood as expected from women in conventional families, which makes them carry heavy burdens on their shoulders. Also, mothering a disabled child has more difficulties considering the family and social structure of society. Through this argument, in the selected novels, the dissertation aims to reveal that the difficulties the mothers of disabled children have lie in the norms of society which put the burden on mothers' shoulders as primary caretakers of their disabled children, and the absence of fathers and lack of support from social, education and healthcare services make these mothers have more challenges in raising their disabled children.