Koruma Sorumluluğu Yoluyla Egemenlik Haklarını İhlal Etmek Haklı Mıdır? Koruma Sorumluluğu Normunun İlkeleri ve Uygulamaları Arasındaki Çelişkiler Üzerine

Abstract

Bu tez devlet egemenliği ilkesinin hala uluslararası sistemin zeminini oluşturduğu bir ortamda, insani müdahalelerin ahlaki ve hukuki açıdan haklı sayılıp sayılamayacağını incelemektedir. Kosova ve Libya gibi krizler incelenerek, insani müdahale söylemlerinin nasıl kullanıldığını ve bu söylemlerin çoğu zaman siyasi çıkarlarla, güç dengeleriyle ve uluslararası ilişkilerde 'adil' ya da 'kabul edilebilir' sayılan kavramlarla nasıl örtüştüğünü ortaya koymaktadır. 'Müdahale etmek haklı mıdır?' sorusuna bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Hukukun normatif doğası ile uluslararası ilişkilerin yoruma açık yapısı arasındaki çelişkiyi ele alırken eleştirel yapısalcılık yaklaşımından yararlanmaktadır. Siyaset teorisi ve uluslararası hukuk alanlarındaki temel tartışmalardan yola çıkarak, kitlesel acılar ve insan hakları ihlallerinde gerçekleşen dış müdahalelerin meşruiyetini analiz etmektedir. Bu tez, Koruma Sorumluluğu (R2P) ilkesine dair tartışmalar ve değişmekte olan insani müdahale uygulamalarına odaklanarak, bu değişimlerin hukuki ve siyasi düzeni nasıl yeniden şekillendirmeye çalıştığını anlamaya çalışırken, Michael Walzer'ın Haklı Savaş yaklaşımını eleştirmekte ve öte yandan da Koruma Sorumluluğu normunun, ilkeleri ile uygulanması arasındaki farklılıklara vurgu yapmaktadır.This thesis examines the question of whether humanitarian intervention can be considered both morally and legally just in an international system that continues to be defined by the principle of state sovereignty. By examining crises such as Kosovo and Libya, the thesis questions and argues how humanitarian intervention has been invoked, and how such claims often overlap with political interests, unequal power relations, and shifting notions of what is considered acceptable or just in international affairs. This thesis claims to offer a perspective on the question of 'is it just to intervene?'. It explores the contradiction between the normative nature of law and the interpretive nature of international relations as a social science through critical constructivism. It engages with key debates in political theory and international law to analyse the legitimacy of foreign interventions in cases involving mass atrocities and human rights violations. The thesis focuses on debates on the Responsibility to Protect and evolving humanitarian practices to understand how these frameworks seek to reorganise the legal and political frameworks while criticising Michael Walzer's Just War Tradition and the practical differences between the principles and implementation of the R2P norm.