Haksız Fiilden ve Sebepsiz Zenginleşmeden Doğan Borçlarda Temerrüt İçin İhtar Koşulundan Vazgeçilmesine İlişkin Bir Değerlendirme

Abstract

Borçluyu temerrüde düşürebilmenin şartlarından birisi de kural olarak borçluya ihtarda bulunulmuş olmasıdır. Ancak kanun koyucu TBK md.117/f.II ile bu kurala bazı istisnalar getirmiştir. Nitekim çalışma konusunu oluşturan haksız fiilden ya da sebepsiz zenginleşmeden doğan borçlarda borçluyu temerrüde düşürebilmek için ihtar şartından açıkça vazgeçilmiştir. Haksız fiilden doğan borçlar kapsamında ihtar şartının kaldırılmış olmasına ilişkin kural hakkında doktrinde bazı eleştirilerle karşılaşılmaktadır. Bu eleştiriler özellikle kusursuz sorumluluk halleriyle ilgilidir. Diğer taraftan sebepsiz zenginleşmeden doğan borçlar açısından ise, kanun koyucu ihtar şartının aranmasında zenginleşenin iyiniyetli-kötüniyetli olmasına göre ayrım yapmaktadır. Ancak burada da doktrinde, kanun koyucunun TMK md.3 hükmündeki iyiniyetten yola çıkarak düzenleme yapması yerine, TMK md.2 hükmündeki dürüstlük kuralından yola çıkarak bir düzenleme yapması gerektiği yönünde bazı haklı eleştiriler söz konusudur.