Gotik Edebiyat ve Viktorya Dönemindeki Anksiyete ve Korku: Mary Shelley'nin Frankenstein ve Bram Stoker'ın Dracula Adlı Eserleri

Abstract

Bu tez, Gotik edebiyatın Viktorya dönemi kaygılarını yansıtan bir büyüteç işlevi gördüğünü Mary Shelley'nin Frankenstein (1818) ve Bram Stoker'ın Dracula (1897) adlı eserleri üzerinden incelemektedir. Bu çalışma, tekinsiz (uncanny), dehşet unsuru ve Hegelci Öteki gibi Gotik unsurların, söz konusu iki metin aracılığıyla dönemin toplumsal, kültürel ve psikolojik korkularını nasıl yansıttığını derinlemesine analiz ederek ortaya koymayı amaçlamaktadır. Frankenstein, bilimsel ilerlemeye karşı duyulan endişeleri, sınır tanımayan bireysel hırsları ve ahlaki sınırların aşılmasının doğurabileceği sonuçları yansıtırken; Dracula, yabancı korkusu, cinsellik, hastalık ve Viktorya toplumunun normlarının sarsılması gibi temalar etrafında şekillenen korkulara odaklanmaktadır. Gotik edebiyat, Viktorya İngilteresi'nin içinde barındırdığı korku ve kaygıların hem bir ürünü hem de eleştirisidir. Bu tez, Gotik edebiyatın yalnızca doğaüstü ve çocukça öğelerle okuru korkutmaya çalışan bir tür olmanın ötesine geçtiğini; aksine, toplumsal ve kültürel kaygıların ifadesine aracılık eden bir araç olduğunu ve kimlik, iktidar ve ötekilik gibi kavramların sorgulandığı bir zemin sunduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir.This thesis explores how Gothic literature functions as a magnifying glass for Victorian anxieties by focusing on Mary Shelley's Frankenstein (1818) and Bram Stoker's Dracula (1897). This study examines how Gothic elements, such as the uncanny, the horror element, and the Hegelian Other, reflect the social, cultural, and psychological fears of the Victorian era through a deep analysis of both texts. Frankenstein reflects concerns about scientific progress, uncontrolled ambition, and the consequences of crossing moral boundaries, while Dracula addresses fears related to foreigners, sexuality, disease, and the disturbance of Victorian societal norms. Gothic literature serves as both a product of and a critique on the anxieties and fears harbored by Victorian England. This thesis aims to demonstrate that Gothic literature's purpose extends far beyond merely scaring readers through childish supernatural imagination; instead, the genre functions as a tool through which societal and cultural anxieties find a voice and also provides a platform for exploring identity, power, and otherness.